ΠΑΙΔΕΙΑ

 1ος ΠΥΛΩΝΑΣ
ΜΟΡΦΩΣΗ

«Ιδανικά αυτό που πρέπει να λέμε συνεχώς σε κάθε παιδί καθ΄ όλη την διάρκεια της σχολικής του ζωής είναι το εξής : “είστε σε μια διαδικασία κατήχησης.
Ακόμα δεν έχουμε αναπτύξει ένα εκπαιδευτικό σύστημα που να μην είναι σύστημα κατήχησης.
Συγγνώμη αλλά αυτό είναι ό,τι καλύτερο μπορούμε να προσφέρουμε.
Αυτό που διδάσκεστε εδώ είναι ένα αμάλγαμα προκαταλήψεων και επιλογών συγκεκριμένης κουλτούρας.
Είναι ένα σύστημα που αυτοδιαιωνίζεται.
Η παραμικρή ματιά στην ιστορία θα σας δείξει πόσο πρόσκαιρα πρέπει να είναι όλα αυτά.
Όσοι από εσάς είστε πιο δυνατοί και ανεξάρτητοι από τους άλλους , θα ενθαρρυνθείτε να φύγετε και να βρείτε τρόπους εκπαίδευσης του εαυτού σας.
Όσοι μείνετε πρέπει να έχετε πάντα στο μυαλό σας πως διαμορφώνεστε έτσι ώστε να ταιριάζετε στις στενές και ιδιαίτερες ανάγκες της συγκεκριμένης κοινωνίας” Denis Lessing»

                                                                                                                         

    Το σχολείο ανήκει στους μαθητές του 

'Όποιος ελεύθερα συλλογάται, συλλογάται καλά''

«Κανένας δεν θα μπορούσε να αμφισβητήσει ότι ο νομοθέτης πρέπει να φροντίσει πάρα πολύ για την εκπαίδευση των νέων, στις πόλεις, αφού αν αυτό δεν γίνει, καταστρέφονται και τα πολιτεύματα. Γιατί η αγωγή του πολίτη πρέπει να είναι σύμφωνη με το πολίτευμα, εφόσον το πνεύμα που διέπει κάθε είδος πολιτεύματος, όχι μόνο συνήθως τα διαφυλάσσει αλλά και τα εγκαθιστά αμέσως από την αρχή. Έτσι το δημοκρατικό πνεύμα διαφυλάσσει και εγκαθιστά το δημοκρατικό πολίτευμα και το ολιγαρχικό πνεύμα το ολιγαρχικό πολίτευμα. Και πάντοτε το καλύτερο πνεύμα είναι η αιτία του καλύτερου πολιτεύματος.
Από τα παραπάνω έγινε φανερό πως υπάρχει κάποια παιδεία που πρέπει να διδάξουμε στους γιους μας, όχι επειδή έχει πρακτική σκοπιμότητα, ούτε επειδή είναι αναγκαία, αλλά επειδή είναι επάξια ελεύθερων και με καλή αγωγή πολιτών.» Αριστοτέλης, Πολιτικά

Αυτοί που μελέτησαν προσεκτικά τον τρόπο διακυβέρνησης των ανθρώπων, πρέπει να έχουν πεισθεί ότι πως η τύχη των εθνών εξαρτάται από την εκπαίδευση των νέων. Αριστοτέλης

«Για να είναι σε θέση οι άνθρωποι να ασχοληθούν με τα κοινά, θα πρέπει να έχουν λάβει την ανάλογη παιδεία.
Όμως, η σύγχρονη παιδεία δεν έχει απολύτως καμία σχέση με αυτό το αίτημα. Στο σχολείο, ουσιαστικά, παίρνουμε εξειδικευμένες γνώσεις. 

Πολλά πράγματα πρέπει να αλλάξουν, εάν θέλουμε να μιλήσουμε για αληθινή εκπαιδευτική δραστηριότητα στο πολιτικό πεδίο.
Κάτι τέτοιο, προϋποθέτει αλλαγή των θεσμών. Προϋποθέτει νέους θεσμούς που να επιτρέπουν -και όχι να αποτρέπουν, όπως οι σήμερον ισχύοντες- την ενεργό συμμετοχή των πολιτών στα κοινά.

Το σχολείο θα έπρεπε να είναι ιδιαιτέρως στραμμένο στα κοινά. Στο σχολείο θα έπρεπε να αναλύεται σε βάθος κάθε τι που αφορά τους οικονομικούς, τους κοινωνικούς και τους πολιτικούς μηχανισμούς.
Θα έπρεπε να υπάρχουν μαθήματα πραγματικής ανατομίας της σύγχρονης κοινωνίας.

Αλλά τι λέω τώρα… Εδώ τα σχολεία είναι ανίκανα να διδάξουν ακόμη και Ιστορία. Τα παιδιά βαριούνται στο μάθημα της Ιστορίας, ένα μάθημα που θα έπρεπε να είναι συναρπαστικό.
Για να υπάρξει πραγματική εκπαίδευση με την αυστηρή έννοια του όρου υπάρχει μια βασική προϋπόθεση: είναι ότι αυτή η εκπαιδευτική διαδικασία γίνεται αντικείμενο επένδυσης και πάθους και από τους εκπαιδευτές και από τους εκπαιδευόμενους και, για να το πω καθαρά, ότι αν δεν υπάρχει έρωτας μες στην εκπαίδευση δεν υπάρχει εκπαίδευση!

Εάν κάποιος κάτι μαθαίνει μέσα στο σχολείο είναι διότι, διαδοχικά, έναν καθηγητή σε κάποια τάξη -και στο πανεπιστήμιο ακόμη- τον ερωτεύεται και τον ερωτεύεται διότι βλέπει ότι αυτός ο ίδιος ο καθηγητής είναι ερωτευμένος με αυτό που διδάσκει.
Λοιπόν, για να τα πω επίσης καθαρά και για να γίνω πλήρως απεχθής σ’ αυτούς που με ακούνε, σήμερα οι εκπαιδευτικοί ασχολούνται με τις επαγγελματικές τους διεκδικήσεις, οι οικογένειες ασχολούνται με το να πάρει το παιδί ένα «χαρτί» και τα παιδιά ασχολούνται με οτιδήποτε άλλο εκτός από την επένδυση των πραγμάτων που μαθαίνουν.

Λοιπόν, δεν είναι δυνατόν να υπάρξει εκπαίδευση.
Ο μακαρίτης, ο καημένος ο Πλάτων έλεγε ήδη ότι ακόμα και οι τοίχοι της πόλης εκπαιδεύουν τους ανθρώπους και νομίζω ότι αυτό είναι μια τρομερά σημαντική και βαριά αλήθεια.

Η εκπαίδευση ενός ανθρώπου, η παιδεία ενός ανθρώπου αρχίζει από την ηλικία μηδέν και φτάνει ως την ηλικία ωμέγα, δηλαδή τη στιγμή που θα πεθάνει, συνεχώς διαμορφώνεται αυτός ο άνθρωπος.
Διαμορφώνεται από τι; Διαμορφώνεται από όλα όσα προσλαμβάνει. Διαμορφώνεται από όλα όσα είναι γύρω του.

Κάθε υπουργός παιδείας αλλάζει και κάθε χρόνο πάει και χειρότερα το πράγμα, γιατί; Γιατί δεν μπορούν να αλλάξουν, ούτε είναι ικανοί να σκεφτούν πού είναι το πραγματικό πρόβλημα.
Το πραγματικό πρόβλημα είναι αυτός ο έρωτας των παιδιών για αυτόν που τους διδάσκει και γι’ αυτά τα οποία διδάσκει, του διδάσκοντος για τα παιδιά και γι’ αυτά που διδάσκει ο ίδιος και της οικογένειας, η οποία επενδύει όλα αυτά τα πράγματα.

Για να υπάρξουν όλα αυτά πρέπει να υπάρξει μια άλλη στάση απέναντι στη ζωή και στη γνώση και όχι απλώς η στάση ότι πηγαίνουμε στο σχολείο για να πάρουμε το καλύτερο δυνατό ‘χαρτί’ που θα μας κάνει μετά να έχουμε το καλύτερο δυνατό επάγγελμα ή να μας κάνει να βγάλουμε τα περισσότερα δυνατά λεφτά.
Όσο υπάρχει αυτή η νοοτροπία, θα υπάρχει μια συνεχής χειροτέρευση, όπως τη βλέπουμε και σε χώρες όχι σαν την Ελλάδα, αλλά σε μια χώρα όπως η Γαλλία, που έχει τεράστιες ισχυρές παραδοσιακές δομές από δέκα αιώνες και ιδίως στο θέμα της εκπαίδευσης, όπου βλέπει κανείς τη συνεχή φθορά των Λυκείων, των Γυμνασίων, εκεί πέρα και των εκπαιδευτικών και των μαθημάτων που διδάσκονται και των παιδιών και των οικογενειών. Και αυτό είναι όλο το κοινωνικοϊστορικό ρεύμα.»

Απόσπασμα από το βιβλίο του Κορνήλιου Καστοριάδη, Η άνοδος της ασημαντότητας.

«Είναι αδύνατο να βελτιωθεί ο κόσμος εάν πρώτα δεν βελτιωθεί ο άνθρωπος.» Πλάτων

«Η παιδεία είναι δεύτερος ήλιος για τους ανθρώπους. »Πλάτων

Αν θέλουμε να επιβιώσει η πολιτεία του δήμου και όσα αυτή κομίζει, είναι απαραίτητο η κοινότητα, μέσο της παίδευσης να ενδιαφερθεί για την Μόρφωση του πολίτη.(Μόρφωση=ΑΓΩΓΗ +ΠΑΙΔΕΙΑ+ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ)
Για να εντρυφήσει κάποιος στα τρία βασικά Δημοπολιτειακά Ιδανικά(αξίες) η μόρφωση είναι απαραίτητη.

«Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι μια δημοκρατία τέλεια, ολοκληρωμένη κ.λ.π. μας πέφτει από τον ουρανό, είναι σίγουρο ότι δεν θα μπορέσει να επιζήσει περισσότερο από μερικά χρόνια, αν δεν δημιουργήσει τα ικανά άτομα να την κάνουν να λειτουργήσει και να την αναπαραγάγουν. Δεν μπορεί να υπάρξει δημοκρατική κοινωνία χωρίς δημοκρατική παιδεία.» Κορνήλιος Καστοριάδης
Προϋπόθεση για να είναι οι πολίτες Μορφωμένοι, και ικανοί να κατανοούν, να κρίνουν κατά το δυνατόν ορθά, να σέβονται και να υπερασπίζονται το δίκαιο, είναι η διαμόρφωση ελεύθερων, Αυτόνομων, και υπεύθυνων πολιτών.

Η Δημοπολιτεία δεν είναι απλά ένα πολιτικό σύστημα αλλά, ένας άλλος πολιτισμός, είναι άλλος τρόπος ζωής, και ως εκ τούτου πολλοί παράγοντες τη διαμορφώνουν, αλλά η μόρφωση  συνεχίζει να είναι κυρίαρχος παράγοντας διαμόρφωσης της πολιτικής συνείδησης.
Ζητούμενο είναι οι σημερινοί πολίτες να αποκτήσουν μια Δημοπολιτειακή πολιτική παιδεία, με Δημοπολιτειακές πολιτικές αρετές, που θα κληθούν να εφαρμόσουν, σε κάθε τους βήμα.

Πολιτική Παιδεία: είναι εκείνο που κατ’ εξοχήν εμπεριέχει κοινωνικά και πολιτικά ιδανικά (αξίες) & αρχές , με τις οποίες επιδιώκει να κοινωνικοποιήσει και να πολιτικοποιήσει τους πολίτες.
Ιδανικά που σχετίζονται με τον ρόλο και την ιδιότητα του πολίτη.

Με πολιτικές αξίες όπως η ελευθερία, η ειρήνη, η αγάπη, και κοινωνικές αρχές όπως η αλληλεγγύη, ο διάλογος. το μέτρο, η ισότητα κ.τ.λ.

ΟΡΙΣΜΟΙ

ΑΓΩΓΗ είναι το σύνολο των επιδράσεων που δέχεται ένα άτομο με σκοπό την ανάπτυξή του. Η αγωγή είναι συνεχής και διαρκεί σε ολόκληρη τη ζωή του ατόμου.

ΠΑΙΔΕΙΑ είναι η συστηματική προσπάθεια μιας κοινωνίας να δημιουργήσει ανθρώπους αυτόνομους και ολοκληρωμένους, να αξιοποιήσει τις δυνατότητές τους, να τους εισαγάγει στην κοινωνία και να τους μυήσει στα πολιτιστικά αγαθά. Η παιδεία ξεκινά με την γέννηση και τελειώνει με τον θάνατο .
Παιδεία ορίζεται το ιδανικό που στοχεύει στην πνευματική και ηθική ολοκλήρωση του ανθρώπου.

«Είναι η πνευματική και ηθική αγωγή των νέων. Η διάπλαση των διανοητικών δυνάμεων και του χαρακτήρα, ιδιαίτερα με την παροχή συστηματικής μόρφωσης στα σχολεία και στα υπόλοιπα εκπαιδευτικά ιδρύματα.»Ο ορισμός είναι από το λεξικό κοινωνικών επιστημών της UNESCO.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ:«Εκπαίδευση είναι η διαδικασία απόκτησης συγκεκριμένων γνώσεων με στόχο την ανάπτυξη δεξιοτήτων και ικανοτήτων. Η εκπαίδευση γίνεται με βάση συγκεκριμένες μεθόδους, σε ένα ειδικά σχεδιασμένο πρόγραμμα, με συγκεκριμένους μαθησιακούς στόχους και είναι οριοθετημένη χρονικά»
Η ΜΟΡΦΩΣΗ εμπερικλείει τις έννοιες της αγωγής ,της πνευματικής καλλιέργειας, της παιδείας, καθώς και της όξυνσης της κριτικής ικανότητας.
Μόρφωση είναι και ο τρόπος που χρησιμοποιούμε την γνώση που έχουμε λάβει, δηλαδή ο τρόπος που συμπεριφερόμαστε στους συνανθρώπους μας και τα υπόλοιπα ζωντανά πλάσματα του τόπου, ο τρόπος που βάζουμε το κοινό καλό πάνω από τις προσωπικές μας φιλοδοξίες και ευχαριστήσεις

«Η μόρφωση είναι θέμα συμπεριφοράς...

Ποιους ανθρώπους λοιπόν θεωρώ μορφωμένους;

1. Πρώτα απ' όλους αυτούς που ελέγχουν δυσάρεστες καταστάσεις, αντί να ελέγχονται από αυτές

2. Αυτούς που αντιμετωπίζουν όλα τα γεγονότα με γενναιότητα και λογική...

3. Αυτούς που είναι έντιμοι σε όλες τους τις συνδιαλλαγές...

4. Αυτούς που αντιμετωπίζουν γεγονότα δυσάρεστα και ανθρώπους αντιπαθείς καλοπροαίρετα...

5. Αυτούς που ελέγχουν τις απολαύσεις τους...

6. Αυτούς που δεν νικήθηκαν από τις ατυχίες και τις αποτυχίες τους...

7. Τελικά αυτούς που δεν έχουν φθαρεί από τις επιτυχίες και την δόξα τους...»

Ισοκράτης. Λόγοι. IV, Αρχίδαμος, Παναθηναϊκός, Τραπεζικός.

Ποιους λοιπόν ονομάζω μορφωμένους, αφού δεν επιδοκιμάζω τις τέχνες και τις επιστήμες και τις φυσικές ικανότητες;

Πρώτα πρώτα αυτούς που χειρίζονται καλά τα ζητήματα που τους παρουσιάζονται κάθε μέρα και έχουν τη νοημοσύνη να επωφελούνται των περιστάσεων και να είναι ικανοί να πετυχαίνουν τις περισσότερες φορές εκείνο που συμφέρει· έπειτα εκείνους που είναι αξιοπρεπείς και δίκαιοι προς αυτούς που τους συναναστρέφονται συχνά και που ανέχονται ήρεμοι τους δυσάρεστους και οχληρούς τύπους, ενώ οι ίδιοι φέρονται προς τους φίλους των με τη μεγαλύτερη καλοσύνη και ηπιότητα.
Επί πλέον εκείνους που είναι πάντοτε εγκρατείς εις τας ηδονάς, και δεν τους κατασυντρίβουν οι συμφορές, παρά τηρούν ανδρική στάση και αντάξια της φύσεως της ανθρώπινης· τέταρτον, το και σπουδαιότερο, αυτούς που δεν τους διαφθείρει της τύχης η εύνοια, που μήτε γίνονται άλλοι άνθρωποι μήτε γίνονται υπερήφανοι, αλλά παραμένουν άνθρωποι λογικοί και που δεν χαίρουν για τα αγαθά που τους έδωσε η τύχη περισσότερο παρά για τα αγαθά που απέκτησαν εξ αρχής με το φυσικό τους χαρακτήρα και την ορθοφροσύνη τους.

Εκείνοι όμως που εύκολα προσαρμόζουν τον εσωτερικό τους άνθρωπο προς όλα αυτά γενικώς, αυτοί επιμένω, ότι είναι και συνετοί και τέλειοι άνδρες και ότι κατέχουν όλες τις αρετές.(ΣΕ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ)

Ορισμός για Εμπειρισμός και πολυμάθεια - ευρυμάθεια
Εμπειρισμός στη φιλοσοφία ονομάζεται η θεωρία που υποστηρίζει πως η πηγή και τα συστατικά της ανθρώπινης γνώσης προέρχονται από την εμπειρία που αποκτάται μέσω των αισθήσεων. Αυτές μπορεί να είναι είτε οι πέντε (5) παραδοσιακές αισθήσεις (ακοή, όραση, αφή, όσφρηση, γεύση) ή εσωτερικές αισθήσεις όπως ο πόνος και η ευχαρίστηση.
Ο όρος αναφέρεται επίσης στην μέθοδο παρατήρησης και πειραματισμού που χρησιμοποιείται στις φυσικές επιστήμες.
Πολυμάθεια – Ευρυμάθεια :Το να έχει κανείς πολλές γνώσεις σε διάφορα θέματα , μεγάλο εύρος μάθησης

Η ΑΞΙΑ - ΣΚΟΠΟΙ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ: Η λέξη προέρχεται από το ρήμα παιδεύω που σημαίνει: αναλαμβάνω την αγωγή των παιδιών , παιδαγωγώ, μορφώνω, διδάσκω.

1. Στοχεύει στην καλλιέργεια του ανθρώπου. Η παιδεία, εξασφαλίζει τη διεύρυνση των νοητικών δυνατοτήτων( κρίση, αντίληψη, λογική, προβληματισμός,) με την παροχή γνώσεων με στόχο τη διαμόρφωση μιας σφαιρικής και ολοκληρωμένης εικόνας του κόσμου. Επιπλέον, συμβάλλει στη διαμόρφωση συνειδητοποιημένων και κριτικά σκεπτόμενων ανθρώπων, ικανών να αντιστέκονται στον δογματισμό και την προκατάληψη.
2. Ολοκληρώνει την ηθική υπόσταση του ατόμου. Επιδιώκει τη διαμόρφωση αξιών και συμπεριφοράς των ανθρώπινων σχέσεων, ενώ προβάλλει ηθικά πρότυπα διαμορφώνοντας ηθική συνείδηση και ορθά κριτήρια στον άνθρωπο, ώστε να διακρίνει το δίκαιο από το άδικο και να οδηγείται στην αυτοβελτίωση βιώνοντας τις ανθρώπινες αξίες.
3. Ενισχύει την κοινωνικότητα του ατόμου. Το σχολείο και γενικότερα η παιδεία προετοιμάζουν το άτομο για τη δημιουργική ένταξη του στο σύνολο, ενώ ευνοεί την προσαρμογή του νέου ανθρώπου σε ένα σύνολο αρχών και αξιών, που συνοδεύεται με την κοινωνική ζωή.
4. Αναπτύσσει την πολιτική συνείδηση και τη δημοκρατική συμπεριφορά. Ενισχύει την επαφή με τους πολιτικούς θεσμούς και τις αξίες, καθώς επίσης εκπαιδεύει τους νέους σε ένα δημιουργικό διάλογο και στην αποφυγή του φανατισμού. Διαμορφώνει δηλαδή ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες με Δημοπολιτειακό ήθος.
5. Φέρνει σε επαφή τον άνθρωπο με επιτεύγματα του παγκόσμιου πολιτισμού.
Εξοικειώνει τους νέους με τις διάφορες μορφές του πολιτισμού (παράδοση, μνημεία, τέχνη, πολιτισμό, γλώσσα), ενισχύει την πολιτιστική ταυτότητα του Homo Universalis και καλλιεργεί το οικουμενικό πνεύμα, μέσω της γνωριμίας διαφορετικών πολιτισμών (διαπολιτισμική επικοινωνία).
6. Προετοιμάζει τους νέους για την επιστημονική σταδιοδρομία. Εφοδιάζει τον νέο με την απαραίτητη τεχνογνωσία και εμπειρία.

Σωστή παιδεία θα ειπεί να μαθαίνεις στους νέους τη ζωή, και να τους ξεμαθαίνεις τις δεισιδαιμονίες που από νήπια τους περνάει μια παράδοση άρρωστη μέσα από την οικογένεια, την κοινωνία, την πολιτεία, την εκκλησία, τα μέσα ενημέρωσης, και τους άλλους παράγοντες της αγωγής. Τάδε έφη : Λιαντίνης

Πιστεύω ότι ο κύριος στόχος της παιδείας πρέπει να είναι να σπρώχνει τους νέους να ερευνούν και να αμφιβάλουν για όλα τα πράγματα που θεωρούνται γενικώς αποδεκτά .Εκείνο που έχει σημασία είναι η ανεξαρτησία της σκέψης. (Τάδε έφη :Bertrand Russell)

Παιδεία ή παιδεύειν είναι η σωματική και ψυχική ανατροφή των παιδιών.

Προτροπή για ένα νέο παιδευτικό σύστημα

Η επαναλειτουργία Περιπατητικών Φιλοσοφικών σχολών, Επικούρειων κήπων κ.τ.λ. σε μια δια βίου μάθηση.

«Δεν πρέπει να προσποιούμαστε ότι φιλοσοφούμε, αλλά στ’ αλήθεια να φιλοσοφούμε. Γιατί δεν έχουμε ανάγκη να φαινόμαστε υγιείς, αλλά να είμαστε πράγματι υγιείς.»Επίκουρος

Στα σχολεία μας, αντί να κάνουμε κατήχηση τα νέα παιδιά να βρουν μια δουλειά και να δουλεύουν για ένα μισθό σαν σκλάβοι, μπορούμε να τα διδάξουμε έτσι ώστε να αποκτήσουν ικανότητες για αναλυτική, κριτική και συνδυαστική σκέψη χωρίς περιορισμούς.

Η παπαγαλία θα αντικατασταθεί με το παιχνίδι & την διασκέδαση και μέσα από την πρακτική, την εξερεύνηση και τον πειραματισμό Κάθε παιδί θα έχει την ευκαιρία και θα ενθαρρύνεται να γίνει ένας Αϊνστάιν ή ένας Έντισον.

Η μάθηση στην αρχή να γίνετε βιωματικά, και όσο αναπτύσσει ο άνθρωπος τα ταλέντα του, να εξελίσσει ο ίδιος και τον τρόπο παίδευση του ανάλογα με τα θέλω του και τις πνευματικές του ανάγκες, και με την συμβολή ενός παιδαγωγού, έτσι ώστε να καλύψει τα κενά που έχει στις γνώσεις του πάνω σε θέματα για τα οποία έχει περιέργεια και ενδιαφέρον.

Τα πράγματα που πρέπει να κάνεις, τα μαθαίνεις κάνοντάς τα. Αριστοτέλης

Προς το τέλος της παίδευσης του ,να αποφασίσει και για την εκπαίδευση του σε κάποιο συγκεκριμένο τομέα που τον ενδιαφέρει .

Η λέξη "Παιδιά" είναι συνώνυμη με το "παίζω" άρα το παιχνίδι θα πρέπει να είναι η αρχή της μαθήσεις.

Μαθαίνουμε καλύτερα όταν είμαστε ευτυχισμένοι.

Η γνώση που αποκτιέται με καταναγκασμό δεν συγκρατείται στη μνήμη. Πλάτων

Στις σχόλες οι μαθητές θα διδάσκονται , να ελέγχουν το μυαλό τους, να διώχνουν τις αρνητικές σκέψεις, να αποκτήσουν αναλυτική, κριτική και συνδυαστική σκέψη ,να τους εμφυσήσουν βασικές αρχές του νέου πανανθρώπινου πολιτισμού της Δημοπολιτείας, όπως ο σεβασμός στο περιβάλλον , στους συνανθρώπους τους κ.τ.λ.

Ενώ ταυτόχρονα θα ενστερνίζονται τις τρεις αξίες του νέου πανανθρώπινου πολιτισμού της Δημοπολιτείας την αγάπη, την ελευθερία, την ειρήνη.

Θα πρέπει να έρθουν όλοι σε επαφή με την φύση (άγρια και μη ) και να διδαχθούν από αυτή, να την κατανοήσουν όσο είναι δυνατόν. Από μικρή ηλικία είναι επιβεβλημένη είναι η παίδευση στην φύση και στην οικολογία φυσικά ο τρόπος παίδευσης θα είναι βιωματικός.

Τρία πράγματα χρειάζονται για την εκπαίδευση: η φύση, η μάθηση και η άσκηση. Αριστοτέλης

Χρειάζεται να ενισχύσουμε την επικοινωνία μεταξύ των σχολείων σε παγκόσμια κλίμακα, φυσικά με την βοήθεια της τεχνολογίας. Έτσι ώστε όλα τα σχολειά να μπορούν να έχουν επαφή, με όλα τα σχολεία του κόσμου.

Θα πρέπει τα νεαρά μέλη τις κοινότητας από μικρή ηλικία να παιδεύονται στην συνεργασία ,την αλληλεγγύη, στο να παίρνουν συλλογικές αποφάσεις.

θα πρέπει να αναμορφωθεί ο τρόπος της διδασκαλίας των μαθημάτων, να επαναπροσδιορίσουμε πια μαθήματα είναι χρήσιμα, και να θέσουμε από την αρχή το πιο μάθημα συμπληρώνει ένα άλλο.

Παράδειγμα, η μουσική κάποτε ήταν από τους πέντε κλάδους των μαθηματικών, δηλαδή: αριθμητική, γεωμετρία, στερεομετρία, μουσική και αστρονομία.

Η παιδεία έχει τον σημαντικότερο ρόλο στην διαμόρφωση του περιβάλλοντος που θα ζήσουμε, γιατί, διαμορφώνει τον χαρακτήρα μας, ο χαρακτήρας μας διαμορφώνει το κοινωνικό γίγνεσθαι (την κοινωνία που ζούμε )

Μια διαφορετική πρόταση
Παράδειγμα η απίστευτη εκπαιδευτική επανάσταση της Φινλανδίας

Χώρα-πρότυπο στον χώρο της Εκπαίδευσης παγκοσμίως, με μαθητές «σαΐνια» που παραδοσιακά διαπρέπουν στους διεθνείς διαγωνισμούς, η Φινλανδία προετοιμάζει το έδαφος για μια... πραγματικά ριζοσπαστική μεταρρύθμιση που θα αλλάξει συθέμελα το πρόγραμμα, τον τρόπο αλλά και την ίδια την ουσία της διδασκαλίας στα σχολεία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Τα παραδοσιακά μαθήματα-γνωστικά αντικείμενα (όπως είναι για παράδειγμα τα Μαθηματικά, η Ιστορία, η Γεωγραφία, οι ξένες γλώσσες κλπ.) παραμερίζονται, και στη θέση τους μπαίνει η διδασκαλία διαθεματικών (cross-subject) «φαινομένων» που απαιτούν συνδυαστικές γνώσεις και συνδέονται πιο άμεσα με την καθημερινότητα των παιδιών.
Για παράδειγμα, οι λίγο πιο μεγάλοι σε ηλικία μαθητές θα μπορούν να διδάσκονται το «φαινόμενο» της Ευρωπαϊκής Ενωσης στο πλαίσιο ενός μαθήματος που θα περιλαμβάνει γνώσεις ευρωπαϊκής Ιστορίας, γνώσεις Γεωγραφίας, γνώσεις ξένων γλωσσών αλλά και οικονομικών (για τους πιο προχωρημένους).

Ολα αυτά βέβαια προϋποθέτουν παράλληλα σημαντικές αλλαγές και στον τρόπο διάρθρωσης της αίθουσας διδασκαλίας, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για τη δημιουργία ολιγάριθμων τμημάτων με μαθητές που δεν θα κάθονται πια σε θρανία μπροστά στον δάσκαλο-καθηγητή αλλά που θα αλληλεπιδρούν μαζί του και μεταξύ τους, με στόχο την επίλυση ενός προβλήματος ή τη λύση ενός γρίφου.

Ο ΣΤΟΧΟΣ
Σύνδεση των γνώσεων με την πράξη

Το νέο «διαθεματικό» σύστημα διδασκαλίας που δοκιμάζεται στη Φινλανδία έρχεται να δώσει βάρος στη συνδυαστική σκέψη και να συνδέσει τη γνώση που παρέχει το σχολείο με πρακτικά ζητήματα βγαλμένα από την ίδια την καθημερινότητα των παιδιών. Στο πλαίσιο της διδασκαλίας ενός «φαινομένου» όπως είναι η «Ευρωπαϊκή Ενωση» για παράδειγμα, οι Φινλανδοί μαθητές θα μαθαίνουν να συνδυάζουν γνώσεις Ιστορίας, Γεωγραφίας, γλώσσας, Μαθηματικών κ.ά. μέσα από το πρίσμα της ίδιας της ευρωπαϊκής πραγματικότητας.

Οι μαθητές της βρίσκονται πάντα στην κορυφή της παγκόσμιας κατάταξης
Η Φινλανδία ξεχωρίζει ως μια από τις χώρες που παραδοσιακά φιγουράρουν στις κορυφαίες θέσεις της παγκόσμιας κατάταξης του ΟΟΣΑ με τους καλύτερους 15χρονους μαθητές της υφηλίου.
Γνωστό και με τα αρχικά «PISA», το Διεθνές Πρόγραμμα για την Αξιολόγηση των Μαθητών (Programme for International Student Assessment) είναι μία εκπαιδευτική έρευνα που διεξάγεται κάθε τρία χρόνια από τον ΟΟΣΑ.

Έρευνα

Ξεκινώντας από το 2000, η συγκεκριμένη έρευνα έρχεται ανά τριετία και αξιολογεί το εύρος των γνώσεων και των δεξιοτήτων των μαθητών που βρίσκονται στο τέλος της υποχρεωτικής τους εκπαίδευσης, εστιάζοντας συγκεκριμένα σε τρεις τομείς: στην κατανόηση κειμένου, στα μαθηματικά και στις φυσικές επιστήμες. Η Φινλανδία έχει επανειλημμένως βρεθεί στην πρώτη θέση της κατάταξης, ενώ η χαμηλότερη θέση στην οποία έχει ποτέ πέσει είναι η θέση νούμερο 12 (συγκριτικά, η Ελλάδα βρισκόταν το 2012 στις θέσεις 39 και 42). Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, λοιπόν, ο υπόλοιπος κόσμος στέλνει τα τελευταία χρόνια εκπαιδευτικούς στη Φινλανδία ώστε να δουν από κοντά πώς λειτουργεί το σύστημα και να μάθουν τα μυστικά της επιτυχίας του φινλανδικού μοντέλου. Είναι ενδεικτικό για παράδειγμα ότι μόνο το 2009 είχαν επισκεφτεί τη χώρα περισσότερες από 100 ξένες αποστολές εκπαιδευτικών, ενώ σχετικό ενδιαφέρον είχαν δείξει τα προηγούμενα χρόνια και οι ελληνικές Αρχές.

Κι όμως, παρά τις επιτυχίες τους, οι Φινλανδοί δεν επαναπαύονται. Αντιθέτως, δρομολογούν μεταρρυθμίσεις, υποστηρίζοντας πως ένα εκπαιδευτικό σύστημα που ήταν ωφέλιμο πριν από 100 χρόνια, δεν μπορεί να είναι το ίδιο ωφέλιμο και σήμερα.

Η  Δημοπολιτεία θέλει γνώση .
Θέλει πολίτες μορφωμένους .

Θέλει ανθρώπους που υπερασπίζονται το δίκαιο .
Θέλει ανθρώπους έτοιμους να πάρουν τη ΖΩΗ στα χέρια τους

Ο κεντρικός ρόλος της παιδείας σε μια δημοκρατική κοινωνία είναι αναμφισβήτητος. […] Και δεν μιλώ για την παιδεία που παρέχει το «υπουργείο Παιδείας»…. Η παιδεία αρχίζει με τη γέννηση του ανθρώπου και τελειώνει με τον θάνατό του. Συντελείται παντού και πάντα. Οι τοίχοι της πόλης, τα βιβλία, τα θεάματα, τα γεγονότα εκπαιδεύουν τους πολίτες —σήμερα δε κατά κύριο λόγο «παρεκπαιδεύουν». – «Η Άνοδος της Ασημαντότητας»... Κορνήλιος Καστοριάδης

«Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι μια δημοκρατία τέλεια, ολοκληρωμένη κ.λ.π. μας πέφτει από τον ουρανό, είναι σίγουρο ότι δεν θα μπορέσει να επιζήσει περισσότερο από μερικά χρόνια, αν δεν δημιουργήσει τα ικανά άτομα να την κάνουν να λειτουργήσει και να την αναπαραγάγουν. Δεν μπορεί να υπάρξει δημοκρατική κοινωνία χωρίς δημοκρατική παιδεία.» Κορνήλιος Καστοριάδης

Ο πιο το γνήσιος ανθρωποκεντρικός πολιτισμός Η ΔΗΜΟΠΟΛΙΤΕΙΑ, για να λειτουργήσει χρειάζεται να προηγηθεί η Δημοπολιτειακή παιδεία, ώστε οι πολίτες να αποκτήσουν γνώσεις, αναλυτική ,κριτική και συνδυαστική σκέψη, αυτογνωσία, αυτοπεποίθηση και ήθος.

Η παιδεία είναι ο κρίκος της συλλογικότητας και συναντίληψης με το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο που περιβάλλει τον καθένα μας, της συνεργασίας και αγαστής συνύπαρξης με τους άλλους.

Στόχοι μιας σωστής παιδείας όπως τους όρισε ο D.J. O’Connor:

Να εφοδιάσει τους ανθρώπους με τις βασικές δεξιότητες (π.χ. ανάγνωση, γραφή, αριθμητική) που τους χρειάζονται:

-Για να πάρουν τη θέση τους στην κοινωνία

-Να τους εφοδιάζει με επαγγελματική κατάρτιση για να ασκούν το λειτούργημα που θέλουν να εξασκήσουν

-Να αναζητήσουν περισσότερη γνώση.

-Να τους ξυπνήσει το ενδιαφέρον και την αγάπη για γνώσεις.

-Να τους κάνει να αποκτήσουν κριτική σκέψη.

-Να τους φέρει σε επαφή με την κουλτούρα και τα επιτεύγματα του ανθρώπου και να τους εξασκήσει, ώστε να τα εκτιμούν.

-Η ηθική εξύψωση του ατόμου, η ανάπτυξη ηθικής συνείδησης και ήθους.

-Να τους εφοδιάζει με μόρφωση που θα τους βοηθήσει να εξασκήσουν το λειτούργημα που θα επιλέξουν .

Τα συστατικά που διαμορφώνουν τον οικουμενικό άνθρωπο ώστε να θεωρείται ένα μορφωμένο πρόσωπο είναι : να έχει συνδυαστική σκέψη, κριτική σκέψη, αυτοπεποίθηση, αυτογνωσία , ήθος, εγκράτεια, φρόνηση, παρρησία.

Αρχικός στόχος της παίδευσης είναι να καλλιεργήσουμε την κριτική σκέψη

Και για να καλλιεργήσουμε την κριτική σκέψη αναπτύσσουμε :

Α)–Την Ευέλικτη σκέψη:Η ταυτόχρονη επεξεργασία πληροφοριών αλλά και η αλλαγή της πορείας της σκέψης, όταν προκύπτουν νέα δεδομένα.

Β)-Την Σκέψη για τη σκέψη:Πρόκειται για μια εσωτερική συζήτηση, μια ανασκόπηση της πορείας μέσω της οποίας έφτασε κάποιος σε κάποιο συμπέρασμα, έλυσε ένα πρόβλημα ή πήρε μια απόφαση. Η ανασκόπηση αυτή συνήθως συνοδεύεται από κριτική αξιολόγηση και επαναπροσδιορισμό της διαδικασίας που ακολουθήθηκε ώστε να χρησιμοποιηθεί ανανεωμένη και πιο αποτελεσματική την επόμενη φορά. Η συνήθεια αυτή συμπεριλαμβάνει την γνώση των συναισθημάτων και των ιδεών αλλά και την πρόβλεψη των επιπτώσεων αυτών σε μια κατάσταση ή απόφαση.

Γ)-Την Διερώτηση: Η επιλογή του κατάλληλου ερωτήματος

Ο διαχωρισμός των δεδομένων και των στοιχείων που λείπουν και η διατύπωση του σωστού ερωτήματος

Δ)-Την Σκέψη και την επικοινωνία με σαφήνεια και ακρίβεια:Πρόκειται για την ικανότητα να εκφράζεται κάποιος με σαφήνεια, χρησιμοποιώντας δόκιμους όρους, παραδείγματα και δίνοντας εξηγήσεις όπου αυτό χρειάζεται. Τόσο στο γραπτό όσο και στον προφορικό λόγο η αποφυγή γενικεύσεων, διαστρεβλώσεων και παραλείψεων χαρακτηρίζει μια καθαρή σκέψη η οποία είναι αποτέλεσμα ολοκληρωμένης άποψης, που έχει υποστεί κριτική επεξεργασία.

Ε)- Την Δημιουργία, φαντασία, καινοτομία: Η δημιουργικότητα δεν βρίσκεται στα γονίδια. Είναι μια διαρκής προσπάθεια για βελτίωση, εύρεση εναλλακτικής και μια άρνηση συμβιβασμού με την αποτυχία. Οι δημιουργικοί άνθρωποι συνήθως έχουν εσωτερικά κίνητρα και ανοιχτούς ορίζοντες, καθώς αφήνουν τα έργα τους ανοιχτά σε κριτικές των άλλων.

Ζ)- Την Αμοιβαία σκέψη: Πρόκειται για την εργασία σε ομάδες, την ανάπτυξη της συνεργατικότητας και του αισθήματος της αμοιβαιότητας. Ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ον και λειτουργεί καλύτερα και αποτελεσματικότερα, όταν συνεργάζεται με τους υπολοίπους, καθώς κανείς δεν έχει πάντα όλες εκείνες τις πληροφορίες για να κρίνει μια κατάσταση. Η συνεργασία απαιτεί δικαιολόγηση των απόψεων, εναλλαγή των οπτικών γωνιών, κατανόηση και εν συναίσθηση, ενώ και η αποδοχή μιας απόφασης με την οποία κάποιο μέλος δεν είναι σύμφωνο αποτελεί ένα δύσκολο στοιχείο της διαδικασίας αυτής.

Η)- Την Επιμονή:Η έννοια της επιμονής προσεγγίζεται ως την ικανότητα παραμονής σε μια προβληματική κατάσταση και την εφαρμογή διαφόρων στρατηγικών μέχρι την επίτευξη της επίλυσης της.

Θ)- Την Εφαρμογή προϋπάρχουσας γνώσης σε νέες καταστάσεις: Η συνήθεια αυτή περιλαμβάνει την αναζήτηση προηγούμενης γνώσης, την αξιολόγηση της ως χρήσιμη ή μη στη συγκεκριμένη περίσταση και έπειτα την εφαρμογή της. Η ικανότητα να μάθουν από προηγούμενες εμπειρίες και να ξαναχρησιμοποιήσουν τη γνώση αυτή είναι βασική μέθοδος ανάπτυξης τόσο στη παίδευση ο όσο και στην καθημερινότητα.

Ι)- Την Προσπάθεια για ακρίβεια: Η προσπάθεια για ακρίβεια και τελειότητα συχνά ωθεί τους ανθρώπους σε έλεγχο, αξιολόγηση και αλλαγή προς το καλύτερο. Για αυτό το λόγο και είναι σημαντική ικανότητα για τον Παγκόσμιο Φυσικό Άνθρωπο . Μεταφέρει το ενδιαφέρον από την εκτέλεση μιας εργασίας στην δημιουργία κάτι ολοκληρωμένου και συντελεί σε καλύτερα αποτελέσματα και πιο επίμονους ανθρώπους, με υψηλότερους στόχους.

Ακόμα αναπτύσσουμε την κριτική σκέψη

Κ)-Αντιμετωπίζοντας καταστάσεις με δέος και ενδιαφέρον: Το ενδιαφέρον για τον κόσμο γύρω μας αποτελεί το αρχικό κίνητρο για την γνώση και το «κυνήγι» της. Δυστυχώς πολλοί άνθρωποι στις μέρες μας είναι «κλειστοί» στο ζήτημα της περαιτέρω μάθησης και θεωρούν συχνά τη γνώση άχρηστη. Η πιο χρήσιμη όμως γνώση προέρχεται με προσωπική αναζήτηση σε θέματα που προκαλούν δέος και ενδιαφέρον και η αναζήτηση αυτή συνοδεύεται από ευχαρίστηση.

Λ)- Αναλαμβάνοντας ρίσκα με υπευθυνότητα: Πρόκειται για εκείνη την πλευρά του ανθρώπινου χαρακτήρα που δύσκολα συμβιβάζεται και επιθυμεί να αλλάξει τις καταστάσεις χωρίς να φοβάται την αποτυχία ενός τέτοιου εγχειρήματος. Σαφώς τα ρίσκα αυτά πρέπει να αξίζουν και να μην γίνονται χωρίς προηγούμενη σκέψη, ενώ και η εκτίμηση των εμποδίων είναι απαραίτητη.

Μ)- Με ανοιχτούς ορίζοντες προς τη συνεχιζόμενη μάθηση: Η συνήθεια αυτή αναδεικνύει την αξία της συνεχιζόμενης δια βίου μάθησης. Οι άνθρωποι, που την κατέχουν, είναι ανοικτοί σε νέα γνώση, περήφανοι και ταπεινοί ταυτόχρονα να παραδεχθούν ότι δεν ξέρουν κάτι. Η επιλογή νέων στόχων και η επεξεργασία ποικίλων πληροφοριών ή η εφαρμογή διαφόρων στρατηγικών χαρακτηρίζουν τους ανθρώπους αυτούς.

Η κριτική σκέψη αναπτύσσετε με την την εφαρμογή της δια βίου μάθησης

«Γηράσκω δ’ αιεί πολλά διδασκόμενος»  ΤΑΔΕ ΕΦΗ :Σόλωνας, ο γνωστός Αθηναίος νομοθέτης»

Η αυτοπεποίθηση του κάθε πολίτη είναι άλλο ένα βασικό συστατικό για να πλάσουμε σωστούς χαρακτήρες και ικανούς πολίτες.

Αλλά, στην σωστή δόση, ούτε να είναι υπερβολική, ούτε να υπάρχει έλλειψη αυτοπεποίθησης.

Στον σημερινό πολιτισμό ο άνθρωπος έχασε την σωστή δόση αυτοπεποίθησης και είτε κυριαρχεί η έλλειψη αυτοπεποίθησης, είτε κυριαρχεί η υπερβολική αυτοπεποίθηση (το λεγόμενο θράσος η αρνητική μορφή θάρρους για επιδίωξη στόχων με προσωπικό όφελος, ύπουλα και αθέμιτα μέσα. Συχνά προσβάλλει και αδικεί.)

Πώς χτίζουμε την σωστή δόση αυτοπεποίθησης

-Τα λάθη επιτρέπονται. ‘Όλοι κάνουν λάθη. Αντί να θυμώνω με τον εαυτό μου, δοκιμάζω ξανά. Δεν εγκαταλείπω την προσπάθεια όταν συναντώ τις πρώτες δυσκολίες.

-Δεν αφήνω ημιτελές με ότι καταπιάνομαι

-Όταν σχεδιάζω να κάνω κάτι που φαίνεται μεγάλο και δύσκολο, μαθαίνω να το "σπάζω" σε μικρότερα κομμάτια που μου είναι πιο εύκολο να ολοκληρώσω.

-Η ολοκλήρωση ενός στόχου αυξάνει την αυτοπεποίθηση μας και παίρνουμε δυνάμεις για το επόμενο επίτευγμα που θα βάλουμε σαν στόχο.

-Υπάρχει πάντα λύση σε κάθε πρόβλημα. Τη λύση αυτή μπορώ να τη βρω και να την ακολουθήσω!

-Όταν κοιτάω τον εαυτό μου στον καθρέφτη πάντα του λέω μια καλή κουβέντα και του χαμογελάω!

- Κάθε μέρα μαθαίνω κάτι καινούργιο. Η μάθηση μού ανοίγει καινούργιους δρόμους και πλουτίζει κάθε στιγμή τη ζωή μου.

- Προσέχω τον εαυτό μου. Δίνω σημασία στις σκέψεις και στα συναισθήματά μου.

-Πριν επιλέξω, μαθαίνω να αναρωτιέμαι “είναι καλό για μένα να….. ;" ή "θα νιώθω καλά αν……. ;". Αφουγκράζομαι την απάντηση που δίνει η καρδιά και το σώμα μου. Αναγνωρίζω και σέβομαι τα μηνύματα αυτά και δεν τα υποτιμώ.

- Η σωστή ερώτηση παίζει σημαντικό ρόλο για να πάρουμε την σωστή απόφαση...

π.χ. όταν θέλω να αγοράσω κάτι, ρωτάω τον εαυτό μου: "Είναι στ΄ αλήθεια κάτι που χρειάζομαι;

-Γελάω με τις γκάφες και τις αστείες καταστάσεις, χωρίς ποτέ να γελάω εις βάρος κάποιου παιδιού(για να μην του δημιουργήσω ψυχικά τραύματα ).

-Η αξιοπρέπεια είναι πάνω απ΄ όλα.

-Λέω την αλήθεια. Το ψέμα φέρνει κι άλλο ψέμα και κάνει τη ζωή μου δύσκολη. Δεν το χρειάζομαι.

-Η δημιουργικότητα φέρνει χαρά και ομορφιά στη ζωή μου. Γίνομαι δημιουργικός μέσα από την άσκηση ενός λειτουργήματος.

-Συμπεριφέρομαι στους άλλους με τον τρόπο που θα ήθελα να μου συμπεριφέρονται. Αν θέλω οι άνθρωποι να είναι ευγενικοί μαζί μου, μαθαίνω να είμαι ευγενικός. Αν μ΄ αρέσει να με ενθαρρύνουν, μαθαίνω να ενθαρρύνω κι εγώ.

-Το μοίρασμα με ανθρώπους που εμπιστεύομαι και αγαπώ κάνει τη χαρά μου μεγαλύτερη και τη λύπη μικρότερη. Αναγνωρίζω πως μέσα από τη συνεργασία ακόμα και τα πιο δύσκολα έργα γίνονται ευκολότερα.

Το κάθε άτομο στον νέο πολιτισμό θα πρέπει να έχει ανεπτυγμένη αυτογνωσία , σημαντικό συστατικό για την καλλιέργεια ενός χαρακτήρα και την δημιουργία ενός σώφρον ανθρώπου.

Η σωστή γνώση του εαυτού μας βοηθάει να βελτιώσουμε των χαρακτήρα μας.

Κατά την άποψη μου οι καλλιεργημένοι οικουμενικοί άνθρωποι έχουν τα εξής χαρακτηριστικά :

- Είναι καλοσυνάτοι

Η καλοσύνη είναι αρετή των δυνατών των ανθρώπων

- Δε φέρονται επιθετικά προς στους άλλους

- Αντιμετωπίζει τους κακούς τρόπους των ανθρώπων με ευχάριστο τρόπο.

- Δεν είναι μικρόψυχοι

Οι μικρόψυχοι άνθρωποι είναι εκείνοι που προσπαθούν να εξευτελίσουν τους άλλους.

- Δεν κρατούν μνησικακία

- Είναι απλοί

Τα απλά πράγματα στη ζωή είναι και τα πιο συναρπαστικά.

- Αγαπούν την ζωή

Δε φοβούνται να αγαπήσουν πραγματικά

Η αγάπη είναι ζωή. Και η ζωή αγάπη.

Η αληθινή αγάπη ποτέ δεν είναι κτητική.

Η αγάπη συνδέει τα πάντα μέσα σε μια απόλυτη αρμονία.

Η αληθινή αγάπη δημιουργείται όταν δυο άνθρωποι βρεθούν κοντά πρώτα στο πνεύμα.

Αφήστε χώρο στις σχέσεις σας είτε αυτές είναι φιλικές(ερωτικές), είτε είναι σεξουαλικές, η αληθινή ομορφιά πηγάζει από μέσα τους.

- Βλέπουν την θετική πλευρά της ζωής,

Βλέπουν τα πράγματα όπως είναι στην πραγματικότητα, ενώ συνήθως τα βλέπουμε σύμφωνα με το ποιοι είμαστε εμείς, ποια είναι η κοσμοθεωρία μας.

- Πιστεύουν ότι κάθε σχέση πρέπει να είναι ελεύθερη από δεσμά.

- Η στάση τους απέναντι στη ζωή, θα καθορίσει και την στάση της ζωής απέναντι τους.

- Είναι ομαδικοί

Δεν «αμελούν» να δίνουν ένα χέρι βοήθειας

- Είναι αλτρουιστές

- Δεν αποζητούν την αποδοχή των άλλων

- Δεν αισθάνονται την ανάγκη να «ταιριάξουν»

- Είναι αλληλέγγυοι σε όλους τους συνανθρώπους τους

- Αγαπούν τον εαυτό τους

- Δε σταματούν να κάνουν αυτό που τους αρέσει

- Δε σταματούν να πιστεύουν στον εαυτό τους

- Λειτουργούν με μότο την ρήση « Ότι για να καταλάβεις την καρδιά και το μυαλό ενός ανθρώπου, πρέπει να αντιλαμβάνεσαι  τι εμπνέει τον ίδιο να κάνει.»

Όλα τα παραπάνω ο κάθε άνθρωπος θα τα αναπτύξει μέσα από την σωστή βιωματική παίδευση

Όταν ο άνθρωπος πάρει σωστή εκπαίδευση, γίνεται θεϊκό και πολύ ήμερο ζώο. Κι όταν δεν ανατραφεί αρκετά ή κατάλληλα, γίνεται το πιο άγριο απ' όσα γέννησε η φύση. Πλατών

Πότε ξεκινάει η Μόρφωση του ανθρώπου ;

Θα σας φανεί περίεργο αλλά ξεκινά πολύ πριν βγούμε από την μήτρα της Μητέρας μας.

Ο κεντρικός ρόλος της παιδείας σε μια δημοκρατική κοινωνία είναι αναμφισβήτητος. […] Και δεν μιλώ για την παιδεία που παρέχει το «υπουργείο Παιδείας»…. Η παιδεία αρχίζει με τη γέννηση του ανθρώπου και τελειώνει με τον θάνατό του. Συντελείται παντού και πάντα. Οι τοίχοι της πόλης, τα βιβλία, τα θεάματα, τα γεγονότα εκπαιδεύουν τους πολίτες —σήμερα δε κατά κύριο λόγο «παρεκπαιδεύουν». – «Η Άνοδος της Ασημαντότητας»... Κορνήλιος Καστοριάδης

Η Επιστήμη σήμερα αποδέχεται ότι από την 32η εβδομάδα της εγκυμοσύνης το βρέφος έχει αναπτύξει:
Εμβρυακή ακοή δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ακούει μέσα στην μήτρα το βρέφος
Έρευνες δείχνουν πως το έσω αυτί είναι το μοναδικό αισθητήριο όργανο που αναπτύσσεται πλήρως πριν από τη γέννησή μας.
Για την ακρίβεια, η ακοή του αναπτύσσεται γύρω στην 28η εβδομάδα οπότε και αρχίζει να αντιλαμβάνεται τους ήχους την 35η εβδομάδα, η ακοή του είναι ολοκληρωμένη.

Ο τόνος της φωνής, ο ρυθμός, όπως και η μουσική, προσεγγίζουν το έμβρυο χωρίς σημαντικές αλλοιώσεις. Η φωνή της μητέρας είναι ιδιαίτερα πιο δυνατή από κάθε άλλο εξωτερικό ήχο, γιατί μεταφέρεται στη μήτρα κατευθείαν, μέσω του δικού της σώματος.
Εμβρυακή όραση Η όραση είναι η αίσθηση που αναπτύσσεται τελευταία.
Τα βλέφαρα του εμβρύου παραμένουν κλειστά τις πρώτες 20 εβδομάδες της κύησης. Στη συνέχεια αρχίζει να αντιλαμβάνεται ένα πολύ απαλό φως. Αυτό που αντιλαμβάνεται κυρίως το μωρό όσο μεγαλώνει είναι οι αντιθέσεις του φωτός. Σε ένα επιστημονικό πείραμα οι ειδικοί παρατήρησαν πως όταν βάζουν μια λάμπα με δυνατό φως επάνω στην κοιλιά της μητέρας, το μωρό (αν δεν κοιμάται εκείνη τη στιγμή) φέρνει τα χέρια του μπροστά στα μάτια του.

Εμβρυακή αφή «H Heidelise Als, ψυχολόγος ανάπτυξης στο Harvard Medical School, είναι εντυπωσιασμένη από τον αριθμό των ερεθισμάτων που δίνει το έμβρυο στον εαυτό του μέσω της αφής. Αναφέρει: «αγγίζει με το χέρι το πρόσωπό του, το ένα χέρι με το άλλο, αγκαλιάζει τα πόδια του, αγγίζει με το πέλμα την άλλη κνήμη ή με το χέρι τον ομφάλιο λώρο».
Στις 32 εβδομάδες της εγκυμοσύνης όλα τα μέλη του σώματος αντιδρούν στον ερεθισμό μέσω της αφής.
Εμβρυακή όσφρηση & Εμβρυακή γεύση Η γεύση και η όσφρηση του εμβρύου λειτουργούν από τον 7ο μήνα της εγκυμοσύνης. Μέσα στη μήτρα το έμβρυο καταπίνει αμνιακό υγρό που περιέχει ίχνη της διατροφής της μητέρας του. Οι επιστήμονες γνωρίζουν σήμερα πως τα νεογέννητα αγαπούν τις γλυκιές γεύσεις -έχουν συνηθίσει την ελαφρώς γλυκιά γεύση του αμνιακού υγρού- οπότε είναι πιθανό, αν φάτε ένα γλυκό, το μωρό σας να το εκτιμήσει. Σε μελέτες με υπερηχογραφήματα έχει φανεί πως όταν η μητέρα πίνει ένα γλυκό ρόφημα, το μωρό αρχίζει να καταπίνει αμνιακό υγρό. Το ίδιο κι αν φάει μια πλάκα σοκολάτα. Αντίθετα, το έμβρυο δεν αντιδρά ιδιαίτερα στις αλμυρές γεύσεις.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η κυοφορούσα μητέρα πρέπει να καταναλώνει κατά κύριο λόγο γλυκιές τροφές αλλά, θα πρέπει να του παρέχει όλες τις γεύσεις, για να εξοικειώνετε και το έμβρυο.

Εμβρυακή μάθηση

Μαζί με την ικανότητα αίσθησης, όρασης και ακοής, έρχεται και η ικανότητα μάθησης και μνήμης. Αυτές οι δραστηριότητες μπορεί να είναι υποτυπώδεις, αυτόματες ακόμη και βιοχημικές.
Σύμφωνα με την παράδοση, η ψυχολογία τοποθετεί τις πρώτες μνήμες μας γύρω στα τρία μας χρόνια, γιατί λίγοι είναι οι άνθρωποι που, συνειδητά, θυμούνται γεγονότα, πριν από αυτή την ηλικία. Ωστόσο, αυξανόμενη βιβλιογραφία δείχνει ότι η μνήμη αρχίζει από τον πρώτο χρόνο ζωής και από την προγεννητική περίοδο, επίσης. Μερικά παιδιά θυμούνται γεγονότα της γέννησής τους, αλλά η έκφραση αυτής της μνήμης δεν είναι δυνατή μέχρι να μιλήσουν. Πριν χρησιμοποιήσουν λόγια, μπορούν να εκφράζουν το μνημονικό τους μη-λεκτικά, με το να ζωγραφίζουν, με το να μιμούνται σκηνές παίζοντας παντομίμα, με το να δείχνουν μέρη του σώματος, και με το να μιμούνται ήχους από συσκευές που χρησιμοποιήθηκαν στον τοκετό. Αυτά τα παιδιά μας εφιστούν την προσοχή στο ότι η πρώιμη μνήμη και μάθηση είναι πιθανές και πραγματικές.

Εμβρυακή προσωπικότητα

Δεν αποτελεί μυστικό ότι τα βρέφη γεννιούνται με ιδιαίτερες διαφορές και πρότυπα δραστηριότητας που δείχνουν ότι κάθε ένα τους έχει δικό του χαρακτήρα. Ακριβώς πότε και πώς τα χαρακτηριστικά της συμπεριφοράς γεννώνται μέσα στην μήτρα αποτελεί αυτή τη στιγμή αντικείμενο εξονυχιστικής έρευνας.
Στην έναρξή της, η ζωή μεταδίδεται μέσα από την περιοχή της κοιλιάς με τον ομφάλιο λώρο. Αντίθετα με την οποιαδήποτε άλλη συναισθηματική σύνδεση, αυτή την πρωταρχική σύνδεση με τη μητέρα, το έμβρυο δεν μπορεί να την αποκόψει. Αυτό σημαίνει ότι το έμβρυο βιώνει την ζωή ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που την αντιλαμβάνεται και η μητέρα του. Αν η ζωή είναι γεμάτη αρνητικά συναισθήματα (άγχος, φόβος, αβεβαιότητα, κτλ.) , το έμβρυο, ανήμπορο να κόψει τον ομφάλιο λώρο, δεν έχει άλλη επιλογή από το να βιώσει την ζωή ως κάτι αρνητικό και απειλητικό. Κατά συνέπεια, το έμβρυο θα ζει στην μήτρα αγχωμένο και φοβισμένο, όπως ακριβώς και η μητέρα του, έξω από αυτή. Αν όμως η μητέρα βιώνει τη ζωή σαν μια θετική εμπειρία, το έμβρυο μοιράζεται μαζί της αυτό το θετικό βίωμα και συντονίζεται.
Το έμβρυο μέσα στη μήτρα δέχεται καταιγισμό πληροφοριών διαμέσου του ομφάλιου λώρου. Η θετική πλευρά αποδίδει εμπειρίες μιας ζωής ευτυχισμένης, την αίσθηση της ένωσης με το απέραντο σε μια απόλυτη ευδαιμονία, το ωκεάνιο αίσθημα του Freud. Αντίθετα, η αρνητική πλευρά περιγράφει την εμπειρία του μικρού, που πνίγεται μέσα στην τεράστια θάλασσα, την αίσθηση του χαμένου στο διάστημα, ή ακόμη το αίσθημα δηλητηρίασης ή κάποιας ύπουλης δράσης. Οι πληροφορίες αυτές δεν έχουν γνωστικό χαρακτήρα, αλλά μεταφέρονται και με τις πέντε αισθήσεις. Τις αναγνωρίζουν ως συναισθήματα φόβου, χαράς, λύπης, θυμού που συνοδεύονται από οπτικά ερεθίσματα.
Τέλος, τα μωρά μπορούν μάθουν τη συναισθηματική κατάσταση της μητέρας τους. Πειράματα στην Αυστραλία αποκάλυψαν ότι τα έμβρυα συμμετείχαν στη συναισθηματική αναστάτωση που είχαν οι μητέρες τους, παρακολουθώντας ένα βίαιο εικοσάλεπτο απόσπασμα μιας ταινίας. Όταν τα μωρά έβλεπαν για λίγο το ίδιο απόσπασμα, τριών μηνών πια, έδειχναν ότι το αναγνώριζαν από την προηγούμενη εμπειρία τους. Έρευνες χιλίων μωρών που είχαν καταθλιπτικές μητέρες, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, έδειξαν ότι και αυτά υπέφεραν από κατάθλιψη στη γέννησή τους, και στην αναλογία του ποσοστού που υπέφεραν οι μητέρες τους.

Η ενδομήτρια ζωή εξηγεί πολλά θέματα που προκύπτουν στην παιδική και ενήλικη ζωή. Πολλές παιδικές φοβίες μπορεί να αποτυπώνουν ίχνη των επιπτώσεων της σύνδεσης με τον ομφάλιο λώρο και το τραύμα της γέννησης, συμπεριλαμβανομένων του φόβου για το σκοτάδι, της εισόδου σε ασανσέρ ή σε τούνελ. Επιπλέον, ένα μεγάλο μέρος ψυχοσωματικών ασθενειών, πονοκέφαλοι, άσθμα και άλλα μπορούν, απευθείας, να συνδεθούν με αυτήν την περίοδο της ζωής, όπως και η αυτοκτονία, η εγκληματικότητα, η ψύχωση και η νευρική ανορεξία. Εξάλλου, πολλοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι κι η ίδια η διαδικασία της πολιτιστικής ανάπτυξης του ανθρώπου έχει την καταγωγή της και στα τραύματα της προγεννητικής και περιγεννητικής περιόδου.
Σύμφωνα με τα παραπάνω η παίδευση ενός ανθρώπου ξεκινά μέσα από την κοιλιά της μητέρας.
Το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να κάνουν οι γονείς είναι να διαμορφώσουν ένα υγείες , ήσυχο, και μαθησιακό περιβάλλον ακούγοντας μουσική , διαβάζοντας όμορφα και παιδευτικά βιβλία δυνατά για να τα ακούει το βρέφος και ταυτόχρονα με την ψυχική αγαλλίαση που αισθάνεται η μητέρα βοηθάμε και το βρέφος να βιώνει ένα ευδαιμονικό περιβάλλον μέσα στον αμνιακό σάκο.
Καλό είναι οι γονείς να έχουν εντρύφηση (Εντρυφώ: βρίσκω ευχαρίστηση σε κάτι, αισθάνομαι απόλαυση ασχολούμενος με κάτι) στην πρακτική της Μη Βίαιης Επικοινωνίας και έτσι να αποφεύγουν της εντάσεις, το στρες, το άγχος, και γενικά ότι είναι βλαβερό για τον ψυχικό κόσμο.

Έτσι θα έχουν βάλει τις βάσεις να ακολουθούν ένα ευδαίμονα βίο για τους ίδιους αλλά και για το βρέφος.
Όταν το βρέφος μεγαλώσει και γίνει νήπιο τότε ένα μέρος της παίδευσης την αναλαμβάνει το σχολείο και το υπόλοιπο συνεχίζει να το προσφέρει η οικογένεια.
Εδώ θα πρέπει να κάνουμε μια διευκρίνηση για την παιδεία από την οικογένεια.
Οι γονείς θα πρέπει να αφήνουν το παιδί να αναπτύξει μόνο του τις όποιες δεξιότητες τους ,και να ΜΗΝ προσπαθούν να ικανοποιήσουν τις δικές τους ανεκπλήρωτες επιθυμίες ή να βλέπουν στα παιδιά τους τον συνεχιστή της εργασίας που ασκούν οι γονείς.

«Δεν θέλω τα παιδιά μου να ακολουθούν τα βήματα μου . Θέλω να να πάνε πιο μακριά απ’ όσο ονειρεύτηκα πότε εγώ.» Τάδε έφη Άγνωστος

ΠΑΜΕ ΣΧΟΛΕΙΟ

Πρώτη βαθμίδα Νηπιαγωγείο

Πρώτη βαθμίδα θα έχει χρονική διάρκεια δυο έτη και θα είναι υποχρεωτική. α’ έτος 4 ετών & β΄ έτος 5 ετών
ΔΕΝ θα υπάρχουν παιδαγωγοί σ΄ αυτά τα δυο σχολικά έτη .
Θα υπάρχουν μόνο κάποιοι ενήλικες που ασκούν το λειτούργημα του ψυχολόγου .
Στόχος τα δυο αυτά χρόνια τα παιδιά να ξεκινήσουν να κοινωνικοποιούνται και να αρχίσουν να αναπτύσσουν σε πρώτο στάδιο την ομαδική συνεργασία, όλα αυτά πάντα μέσα από το παιχνίδι, καθώς και να “απογαλακτίζονται” από την οικογένεια για κάποιες λίγες ώρες έτσι ώστε να αναπτύξουν πιο ελεύθερα την προσωπικότητα τους.
ΔΕΝ θα πρέπει να δίνονται βραβεία οποιασδήποτε μορφής, και από κανέναν, στα νήπια
α)Κάθε παιδί είναι ελεύθερο να κάνει ό,τι επιθυμεί κάθε μέρα, αρκεί να μη θέτει σε κίνδυνο τον εαυτό του και τα άλλα άτομα που υπάρχουν γύρω του.
Χρειάζεται λοιπόν πραγματικός σεβασμός στο παιδί & όχι θεώρησή του ως κατώτερου όντος και χειραγώγηση του.
Οι ψυχολόγοι ΔΕΝ θα επεμβαίνουν καθόλου στην διαδικασία κοινωνικοποίησης μέσα στο νηπιαγωγείο απλά θα παρατηρούν την συμπεριφορά του κάθε παιδιού και θα έχουν συμβουλευτικό χαρακτήρα μόνο προς στους γονείς.
Και αν διαπιστώσουν κάποιο πρόβλημα στο παιδί π.χ. κακοποίηση που πιθανόν να προέρχεται από την οικογένεια να το αναφέρουν στην αρμόδια υπηρεσία για να προστατέψουν με κάθε μέσο το νήπιο
θα επεμβαίνουν μόνο σε επείγουσες καταστάσεις που αφορά την υγειά των παίδων.
και τέλος θα παρέχουν στα νήπια διάφορα ασφαλή αντικείμενα που θα βοηθούν να καλλιεργήσουν την δημιουργικότητα τους, χωρίς όμως να τους καθοδηγούν για την χρήση αυτών των αντικειμένων.
Η νηπιακή τους ζωή θα είναι παιχνίδι, εξερεύνηση και κοινωνικοποίηση.
Να ξεκαθαρίσουμε πως δεν μιλάμε για απομάκρυνση του παιδιού από την εστία της οικογένειας, αλλά για το δικαίωμα του παιδιού στο συλλογικό παιχνίδι, την ανακαλυπτική γνώση, την κοινωνική μάθηση από τα πρώτα κιόλας χρόνια της ζωής του.

Δεύτερη βαθμίδα Δημοτικό

Η δεύτερη βαθμίδα θα έχει 6 σχολικά έτη και η παίδευση θα είναι υποχρεωτική.
Α έτος ,Β έτος, Γ έτος, Δ έτος, Ε έτος, και ΣΤ έτος
Στα έτη Α Β και Γ οι μαθητές θα μαθαίνουν γραφή - ανάγνωση, και αριθμητική κυρίως μέσα από την διαδικασία του παιχνιδιού .
Παιδαγωγοί και μαθητές έχουν ίσα δικαιώματα, οι αποφάσεις θα παίρνονται στο συμβούλιο του σχολείου (όπου συμμετέχουν όλες και όλοι). Επιβάλλονται ποινές για παραβάσεις νόμων που έχει θέσει η ίδια η σχολική κοινότητα.
Όπως προείπαμε χρειάζεται πραγματικός σεβασμός στο παιδί & όχι θεώρησή του ως κατώτερου όντος και χειραγώγηση του.
Οι παιδαγωγοί θα πρέπει να έχουν τις εξής ικανότητες :
να έχουν την ικανότητα να μεταδώσουν γνώσεις τους στους μαθητές.
Και την ικανότητα να κεντρίζουν το ενδιαφέρων των μαθητών έτσι ώστε να διατηρούν ζωηρό το ενδιαφέρων τους για γνώση.
Επίσης θα υπάρχουν ειδικοί παιδαγωγοί που θα ασκούν το λειτούργημα της σωματικής εκγύμνασης των παιδιών μέσα από το παιχνίδι.
Οι παιδαγωγοί θα παρέχουν στα παιδιά διάφορα αντικείμενα ασφαλή και ακίνδυνα για την υγειά τους, με σκοπό να οξύνουν την δημιουργικότητα τους και την κριτική σκέψη τους μέσα από το παιχνίδι, χωρίς όμως να τους καθοδηγούν για την χρήση αυτών.
Δεν θα επιτρέπετε καμία δραστηριότητα εκτός σχολείου που θα έχει σχέση με μαθήματα οποιαδήποτε μορφής.
Ο ελεύθερος χρόνος των μαθητών θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ της οικογένειας ή με δραστηριότητες που ενδιαφέρουν τα παιδιά όπως το να διαβάσουν ένα εξωσχολικό βιβλίο ή να ακούσουν μουσική ή να αθληθούν, να παίξουν σε πάρκα με αλλά παιδάκια από διαφορετικές κουλτούρες και κοινότητες κ.τ.λ.
Εκτός από τους παραπάνω παιδαγωγούς θα υπάρχουν και ειδικοί που ασκούν το λειτούργημα του ψυχολόγου.
Οι αρμοδιότητες τους θα είναι οι εξής:
ΔΕΝ θα επεμβαίνουν καθόλου στην διαδικασία κοινωνικοποίησης και μάθησης απλά θα παρατηρούν την συμπεριφορά του κάθε παιδιού και θα έχουν συμβουλευτικό χαρακτήρα μόνο προς στους γονείς, και τους παιδαγωγούς, ως προς τους δεύτερους θα έχουν και ελεγκτικό ρόλο για το αν η συμπεριφορά τους συνάδει με αυτή του παιδαγωγού.
Επίσης αν διαπιστώσουν κάποιο πρόβλημα στο παιδί π.χ. κακοποίηση που πιθανόν να προέρχεται από την οικογένεια ή κάποιο παιδαγωγό Θα πρέπει να το αναφέρουν στην σχολική κοινότητα για να προστατέψουν με κάθε μέσο τα παιδιά αυτά φυσικά πάντα με διακριτικότητα, υπευθυνότητα, και προπαντός τεκμηριωμένα.
Δεν θα υπάρχουν αξιολογήσεις όπως βαθμοί, διαγωνίσματα, ούτε κριτήρια προαγωγής στην επόμενη τάξη
Αντίθετα θα κρίνονται καθημερινά οι παιδαγωγοί, από το οικογενειακό περιβάλλον του παϊδιού.
Οι παιδαγωγοί έχουν την υποχρέωση να σχεδιάζουν και να υλοποιούν εκδηλώσεις που θα προωθούν την περιβαλλοντική συνείδηση, την ομαδικότητα, και την κριτική σκέψη, σε απόλυτη συνεργασία με τα παιδιά υλοποιώντας και όποιες προτάσεις τους είναι εφικτές.
κατά τα έτη Δ, Ε, και ΣΤ ισχύουν ότι και στα τρία πρώτα έτη απλά θα προστίθεντο σε κάθε νέο έτος κάποια νέα μαθήματα τα οποία θα γίνονται πάντα μέσο του παιχνιδιού
Στο τέταρτο σχολικό έτος θα μπορεί να γίνετε μια πρώτη εισαγωγή στο μάθημα της τεχνολογίας, εισαγωγή στην Μουσική και στην Θεατρική Αγωγή.
Στο πέμπτο σχολικό έτος θα διδάσκονται Εικαστικά, και περιβαλλοντική παιδεία, και στο έκτο και τελευταίο έτος της δεύτερης βαθμίδας δεν θα προστίθεται κανένα νέο μάθημα
Έτσι επιτυγχάνουμε τα ενδιαφέροντα των παιδιών και η φυσική τους περιέργεια να είναι τα σημεία εκκίνησης για μία διαδικασία μάθησης.
Οι γονείς είναι ευπρόσδεκτοι στις σχολικές δραστηριότητες που μπορούν να βοηθήσουν με τις γνώσεις ή την τέχνη τους - ένας πατέρας δημοσιογράφος π.χ. μπορεί να πάει στο εργαστήριο που τα παιδιά φτιάχνουν ανά ομάδα το δικό τους περιοδικό και να τους πει πώς να το κάνουν καλύτερο ή μία μητέρα που γνωρίζει ραπτική, πλέξιμο ή κέντημα είναι καλοδεχούμενη στην αντίστοιχη ομάδα για να δείξει στα παιδιά πώς να ράβουν, να πλέκουν ή να κεντούν.

Τρίτη βαθμίδα Γυμνάσιο

Η τρίτη βαθμίδα θα έχει 3 σχολικά έτη και η παίδευση θα είναι υποχρεωτική.
παιδαγωγοί, παιδαγωγοί σωματικής άσκησης, ψυχολόγοι, καλλιτεχνικοί παιδαγωγοί.
Στο πρώτο έτος θα διδάσκονται Γλώσσα, Γραμματεία, μαθηματικά, και εισαγωγή στις φυσικές επιστήμες, Τεχνολογία και Πληροφορική, μουσική, θέατρο και εικαστικές τέχνες, και την γνωριμία με άλλες κουλτούρες που υπάρχουν στην υφήλιο στις διάφορες κοινότητες.
Και φυσικά και σε αυτή την βαθμίδα η διαπαιδαγώγηση θα γίνετε κυρίως μέσω του παιχνιδιού, και, της πρακτικής άσκησης που ενθαρρύνει τη συνδυαστική και κριτική σκέψη & την συνεργασία.
Ελαχιστοποιώντας τις ώρες διδασκαλίας δίνοντας έτσι στου έφηβους τον μέγιστο ελεύθερο χρόνο για να αναπτύξουν τα δικά τους ενδιαφέροντα.
Όσο για τους παιδαγωγούς, το οικογενειακό περιβάλλον, και όλους όσους συμμετέχουν στην παίδευση τον εφήβων θα ισχύει ότι και στην δεύτερη βαθμίδα, μόνο που εδώ η αξιολόγησης τους, θα γίνετε αποκλειστικά από τους ίδιους τους έφηβους.
Η μάθηση θα βασίζεται στην δοκιμή και στο λάθος.
Οι μαθητές θα ενθαρρύνονται να μάθουν μέσα από κατασκευές ή προσφέροντας υπηρεσίες.(παιδαγωγική άσκηση λειτουργήματος)
Οι μαθητές θα συνεργάζονται στην διαδικασία της παραγωγής.(παιδαγωγική Συνεργασία)
Τα ενδιαφέροντα των εφήβων και η φυσική τους περιέργεια είναι τα σημεία εκκίνησης για μία διαδικασία μάθησης έτσι πετυχαίνουμε την
αυθεντική μάθηση με την χρήση των πραγματικών εμπειριών των εφήβων.
Όταν ένα παιδί ανακαλύψει τα πραγματικά ενδιαφέροντα του, την έφεση(ροπή) του με τι θέλει να ασχοληθεί, οι παιδαγωγοί θα ενημερώνουν τους γονείς για το πιθανό φυσικό ταλέντο του παιδιού τους.
Η αυτοδιαχειριζόμενη τάξη
Όταν τα παιδιά διοικούν δημοκρατικά, μαθαίνουν να αναλαμβάνουν την ευθύνη για την εργασία τους και για ολόκληρη την κοινότητα .
Η λειτουργία της τάξης αναλύεται και συν αποφασίζεται: εσωτερικός κανονισμός, αυτοπειθαρχία, σχέσεις.
Η τάξη διαχειρίζεται τις δραστηριότητες ΚΑΙ διαρκώς αναλύει αυτή την αυτοδιαχείριση, έτσι μαθαίνουν τα παιδιά κάνοντας πράγματα μέσα σε πλαίσιο κοινότητας.
Στην πράξη αυτό μεταφράζεται στο ότι από την πρώτη κιόλας τάξη του γυμνάσιου ότι οι μαθητές συμμετέχουν σε πληθώρα δραστηριοτήτων της καθημερινής ζωής.
Τα παιδιά θα χρησιμοποιούν ελάχιστα βιβλία, δεν θα ενθαρρύνεται καθόλου η παθητική απομνημόνευση, δεν θα απαιτείται από τα παιδιά να είναι καρφωμένα στο θρανίο.
Μπορούν να περιφέρονται στην τάξη, να ζητούν πληροφορίες από τον δάσκαλο, να συνεργάζονται με τους συμμαθητές τους.
Υπό την επίβλεψη του δασκάλου αλλά τα παιδιά αποφασίζουν τι θα κάνουν κάθε εβδομάδα αλλά υλοποιούν μόνα τους και με τους δικούς τους ρυθμούς, τα καθήκοντα που αυτά αποφάσισαν.
Δεν κάνουν απλώς πάμπολλες εκδρομές εκτός σχολείου σε χώρους διαφόρων δραστηριοτήτων αλλά εναλλάσσονται και σε ομάδες που συμμετέχουν σε όλες ανεξαιρέτως τις δουλειές που σχετίζονται με το σχολείο: βοηθούν στην κουζίνα, τακτοποιούν βιβλία στη βιβλιοθήκη, φροντίζουν τα λουλούδια και τα φυτά που υπάρχουν στη σχολική αυλή, συμμετέχουν στον διαχωρισμό για ανακύκλωση των απορριμμάτων του σχολείου, μαθαίνουν να προσφέρουν πρώτες βοήθειες, θα συμμετέχουν σε ομαδικές εξορμήσεις στην φύση κ.τ.λ.
Μάλιστα στις δραστηριότητες αυτές τα παιδιά δεν καθοδηγούνται από τους παιδαγωγούς τους, αλλά από το μη εκπαιδευτικό προσωπικό του σχολείου, δηλαδή όσους εξασκούν το ανάλογο λειτούργημα όπως μαγείρους, κηπουρούς, καθαρίστριες, γραμματέα... Έτσι τα παιδιά αναπτύσσουν αισθήματα σεβασμού όχι μόνο προς το λειτούργημα των παιδαγωγών τους, αλλά και όλων των άλλων λειτουργών.

Τετάρτη βαθμίδα Λύκειο

Εδώ οι έφηβοι θα καθορίζουν αυτοί τα μαθήματα που τους ενδιαφέρουν και θέλουν να διδαχτούν και σε συνεργασία με τους παιδαγωγούς και τους συμμαθητές του θα συν διαμορφώνουν τον τρόπο που θα γίνετε το μάθημα .
και εδώ εφαρμόζετε η μάθηση μεσώ παιχνιδιού και πρακτικής άσκησης
με πάρα πολλές δράσεις σε όλα τα επίπεδα.
Βασικές τεχνικές:τυπογραφείο, ελεύθερο κείμενο, σχολική αλληλογραφία οργάνωση & παρουσίαση :θεατρικών παραστάσεων, ποιητικών εκδηλώσεων, ζωγραφικής, μουσικές εκδηλώσεις
Διοργάνωση εξορμήσεων στην φύση & περιβαλλοντολογικών εκδηλώσεων.
Και ότι άλλο προτείνουν οι έφηβοι σπουδαστές
Ο ελεύθερος χρόνος θα πρέπει και εδώ να είναι αρκετός έτσι ώστε ο έφηβος να μπορεί να καλλιεργεί εξωσχολικά ενδιαφέροντα .
Και φυσικά για όσους ασχολούνται με την παίδευση στην τέταρτη βαθμίδα ισχύει ότι και στις προηγούμενες βαθμίδες .
Αξιολογήσεις στους έφηβους δεν θα γίνονται ο κάθε ένας θα είναι υπεύθυνος για τον δρόμο που θέλει να ακολουθήσει.
Και εδώ οι έφηβοι θα αξιολογούν στο σύνολο όλους όσους ασχολούνται με την διαπαιδαγώγηση τους(γονείς, παιδαγωγούς, κοινωνικό περιβάλλον)
Οι άνθρωποι θα διδάσκονται ηθική και διαπροσωπικές σχέσεις όλα τα χρόνια της παίδευσης(από την γέννηση τους μέχρι τον θάνατο τους).

Πέμπτη βαθμίδα Ανώτερη Πανεπιστήμιο

Γνωριμία με όλες τις επιστήμες, ο χρόνος σπουδών θα είναι 2 έτη, στον πρώτο χρόνο θα έρθει σε επαφή και θα διαβιώσει στις νέες κοινότητες που θα δημιουργηθούν στον νέο πολιτισμό για να έχει μια ολοκληρωμένη εικόνα για το τι πρεσβεύει η κάθε κοινότητα να δει και να γνωρίσει τα υπέρ και τα κατά κάθε κοινότητας και να μπορεί να επιλέξει που θα θελήσει να ζήσει, και στο δεύτερο έτος ο σπουδαστής θα έρχεται σε επαφή με όλες τις επιστήμες έτσι ώστε να αποκτήσει μια σφαιρική γνώση. (Ακόμα και επιστήμες που δεν τον ενδιαφέρουν)

Έκτη βαθμίδα Ανώτατη χρόνος σπουδών 1 έτος

Ο σπουδαστής θα επιλέγει την επιστήμη που τον ενδιαφέρει θα ενημερώνεται για όλους τους κλάδους που απαρτίζουν την επιστήμη που του κέντρισε το ενδιαφέρων .

Έβδομη βαθμίδα

Και στην έβδομη και τελευταία βαθμίδα θα εξειδικεύεται πάνω στον κλάδο της επιστήμης που τον ενδιαφέρει και ο χρόνος φοίτησης θα είναι δια βίου(σε όλη τη διάρκεια της υπόλοιπης ζωής του - διά βίου μάθηση)
και η επιβράβευσή του θα είναι η απονομή του πτυχίου που θα παρέχεται μετά την ολοκλήρωση μιας εργασίας όπου θα εφαρμόζει τις γνώσεις που απεκόμισε από την εκπαίδευση του.

Το Σχολικό Κτίριο

Τα σχολικά κτήρια είναι εφοδιασμένα με ιατρείο, παιδικές χαρές(για τους λιλιπούτειους), γυμναστήρια, βιβλιοθήκες, καφετέριες, κ.τ.λ.
Όλα ανεξαιρέτως τα σχολεία θα παρέχουν δωρεάν γεύματα στους μαθητές, προτείνοντας τους σωστή διατροφή και γνώσεις ενημερώνοντας τους για την διατροφική αξία όσων καταναλώνουν.
Θα τους παρέχονται όλα τα βασικά υλικά για την εκπαίδευση (βιβλία, τετράδια, μολύβια κ.λ.π.), ενώ θα γίνεται και η μεταφορά από και προς το σχολείο όλων των παιδιών από σχολικά οχήματα.
Τα σχολεία θα είναι διαμορφωμένα έτσι ώστε να μπορούν να φιλοξενήσουν και άτομα που παρουσιάζουν κινητικά προβλήματα.
Ειδικά σχολεία θα υπάρχουν μόνο για άτομα που χρήζουν ιδιαίτερης φροντίδας αλλά, οι μαθητές που φοιτούν σε αυτά τα σχολεία θα έρχονται τακτικά σε επαφή με τους συμμαθητές τους που φοιτούν σε κανονικά σχολεία, αυτό θα γίνεται για δυο βασικούς λόγους πρώτιστα οι μαθητές των ειδικών σχολείων θα εντάσσονται πιο εύκολα ως ισότιμα μέλη στην κοινότητα και δευτερευόντως οι μαθητές θα μάθουν να αποδέχονται την διαφορετικότητα.

Μη Βίαιη Επικοινωνία

Σε όλες τις βαθμίδες παίδευσης οι σπουδαστές θα εντρυφούν σταδιακά στην διαδικασία της μη βίαιης επικοινωνίας.
Η Μη Βίαιη Επικοινωνία είναι μια διαδικασία επικοινωνίας που αναπτύχθηκε από τον Marshall Rosenberg.
Ο Rosenberg ξεκίνησε να τη διαμορφώνει στη δεκαετία του '60 και στη συνέχεια η διαδικασία πέρασε από σημαντικά εξελικτικά στάδια, ενώ συνεχίζει να εξελίσσεται μέχρι σήμερα. Η Μη Βίαιη Επικοινωνία εστιάζει προς τρεις κατευθύνσεις:

• Την ενσυναίσθηση προς τον εαυτό μας, που αφορά την επίγνωση της εσωτερικής μας εμπειρίας και την συμπόνια προς τον εαυτό μας (ο όρος «συμπόνια» χρησιμοποιείται κατ' αντιστοιχία του αγγλικού «compassion» και δεν συνδέεται με τον οίκτο ή τη λύπηση, αλλά αναφέρεται στην έμφυτη ικανότητά μας να προσφέρουμε από καρδιάς στους άλλους)

• Την ενσυναίσθηση προς τους άλλους, που αφορά το να ακούμε κάποιον άλλο άνθρωπο με παρουσία και ανθρωπιά

• Την ειλικρινή έκφραση, δηλαδή το να εκφραζόμαστε αυθεντικά, με έναν τρόπο που εμπνέει τους άλλους να μας ακούσουν με ανθρωπιά.

H διεθνής ονομασία είναι Nonviolent Communication και το αντίστοιχο ακρωνύμιο NVC, ενώ αποκαλείται επίσης Compassionate Communication.
Η Μη Βίαιη Επικοινωνία βασίζεται στην ιδέα ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ικανοί να ζουν βιώνοντας την ανθρωπιά και ότι ο λόγος που κάποιες φορές καταφεύγουν στη βία ή σε συμπεριφορές που βλάπτουν τους άλλους είναι ότι δεν γνωρίζουν άλλες, πιο αποτελεσματικές στρατηγικές για να καλύψουν τις ανάγκες τους. Μάλιστα, υπάρχει ένας συγκεκριμένος τρόπος σκέψης και ομιλίας τον οποίο μαθαίνουμε στην κουλτούρα μας, που μας οδηγεί στη βία (τόσο την ψυχολογική όσο και τη σωματική).

Η Μη Βίαιη Επικοινωνία θεωρεί ότι όλες οι ανθρώπινες συμπεριφορές προέρχονται από την προσπάθεια των ανθρώπων να καλύψουν τις ανάγκες τους. Οι ανάγκες αυτές είναι κοινές για όλους τους ανθρώπους και ποτέ δεν συγκρούονται μεταξύ τους. Οι συγκρούσεις προέρχονται από την ασυμβατότητα ανάμεσα στις διάφορες στρατηγικές που επιλέγουν οι άνθρωποι για να καλύψουν αυτές τις ανάγκες. Η Μη Βίαιη Επικοινωνία υποστηρίζει ότι, αν οι άνθρωποι προσδιορίσουν τις ανάγκες τους, τις ανάγκες των άλλων και τα αισθήματα που σχετίζονται με αυτές τις ανάγκες, τότε είναι δυνατό να επέλθει αρμονία.
H Μη Βίαιη Επικοινωνία διδάσκεται ως μία διαδικασία επικοινωνίας που έχει σχεδιαστεί για να συμβάλει στην ενσυναισθητική επαφή μεταξύ των ανθρώπων, αλλά παράλληλα θεωρείται από πολλούς ότι αποτελεί πνευματική πρακτική, σύνολο αξιών, τεχνική διαπαιδαγώγησης, εκπαιδευτική μέθοδος και κοσμοθεωρία.

Είναι πολύ απλά τα πράγματα Δημοπολιτειακή ΠΑΙΔΕΙΑ (δηλαδή αποκτούμε συνδυαστική και κριτική σκέψη
και εκπαιδευόμαστε στα 5 μαθήματα της Μη-Βίαιη Επικοινωνίας
Μάθημα 1ο Να μάθουμε να συζητάμε
Μάθημα 2ο Να μιλάμε για τις ανάγκες μας
Μάθημα 3ο Να ακούμε τις ανάγκες των άλλων

Μάθημα 4ο Να εξετάσουμε αν θέλουμε και μπορούμε να καλύψουμε τις ανάγκες των άλλων ή αν οι άλλοι επιθυμούν και μπορούν να καλύψουν τις δικές μας ανάγκες
Μάθημα 5ο Τέλος να δίνουμε από καρδιάς στα πλαίσια της πραγματικής αλληλεγγύης, δηλαδή δίνω χωρίς να περιμένω αντάλλαγμα.

«Της παιδείας οι ρίζες είναι πικρές, μα οι καρποί γλυκοί »Αριστοτέλης

Τα πράγματα που πρέπει να κάνεις, τα μαθαίνεις κάνοντάς τα. Αριστοτέλης

Αν οι γονείς αγαπούν τα παιδιά τους, δεν θα είναι εθνικιστές γιατί η λατρεία του έθνους φέρνει πόλεμο που σκοτώνει ή ακρωτηριάζει τα παιδιά τους Krishnamurti

Αν οι γονείς αγαπούν τα παιδιά τους, θα κατανοήσουν ποιά είναι η ορθή σχέση τους με την ιδιοκτησία , γιατί το κτητικό ένστικτο έχει δώσει στην ιδιοκτησία μια τεράστια και ψεύτικη σημασία , η οποία καταστρέφει τον κόσμο Krishnamurti

Αν οι γονείς αγαπούν τα παιδιά τους, δεν θα ανήκουν σε καμία οργανωμένη θρησκεία γιατί το δόγμα και η πίστη διαιρούν τους ανθρώπους σε αλληλοσυγκρουόμενες ομάδες. Krishnamurti

​Τρία πράγματα χρειάζονται για την εκπαίδευση: η φύση, η μάθηση και η άσκηση. Αριστοτέλης

Η γνώση που αποχτιέται με καταναγκασμό δεν συγκρατείται στη μνήμη. Πλάτων