ΕΠΙΚΟΥΡΕΙΟΣ ΚΗΠΟΣ & Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΠΟΛΙΤΕΙΑΣ
ΑΤΟΜΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ
Η επικούρεια φιλοσοφία είναι ΑΤΟΜΙΚΗ φιλοσοφία υποστηρίζουν οι σύγχρονοι επικούρειοι.
-Ο ατάραχος άνθρωπος δεν ενοχλεί ούτε τον εαυτό του ούτε κανέναν άλλο.
-Γεννηθήκαμε μία φορά δε γίνεται να ξανά γεννηθούμε, και δεν πρόκειται ποτέ μέσα στην αιωνιότητα να ζήσουμε πάλι. Εσύ όμως, χωρίς να έχεις σίγουρο το αύριο, αναβάλλεις τη χαρά γι’ αργότερα. Κι έτσι η ζωή χάνεται, αναβάλλοντας, και ο καθένας μας πεθαίνει μέσα στις έγνοιες.
-Τις κακές συνήθειες τις διώχνουμε τελείως από πάνω μας, λες και πρόκειται για πονηρούς ανθρώπους που μας έχουν βλάψει πολύ για μεγάλο χρονικό διάστημα.
-Ο έπαινος των άλλων πρέπει να έρχεται χωρίς να τον επιδιώκουμε. Το μόνο που πρέπει να κάνουμε εμείς είναι να προσπαθούμε να θεραπεύσουμε τα δικά μας ελαττώματα.
-Έτσι δεν θα επιλέξουμε όλες τις ηδονές,αλλά θα απορρίψουμε εκείνες που αν τις επιλέξουμε θα μας προκαλέσουν μεγαλύτερο πόνο και θα επιλέξουμε το μονοπάτι του πόνου αν προβλέπουμε ότι θα μας οδηγήσει σε λεωφόρο μεγαλύτερων ηδονών. Ο πόνος της γέννας προηγείται της ηδονής της μητρότητας. Και ο πόνος του πολέμου είναι επιλέξιμος προκειμένου να υπερασπιστούμε την ηδονή του ελεύθερου βίου.
-Ο ατάραχος άνθρωπος δεν ενοχλεί ούτε τον εαυτό του ούτε κανέναν άλλο.
-Γεννηθήκαμε μία φορά δε γίνεται να ξανά γεννηθούμε, και δεν πρόκειται ποτέ μέσα στην αιωνιότητα να ζήσουμε πάλι. Εσύ όμως, χωρίς να έχεις σίγουρο το αύριο, αναβάλλεις τη χαρά γι’ αργότερα. Κι έτσι η ζωή χάνεται, αναβάλλοντας, και ο καθένας μας πεθαίνει μέσα στις έγνοιες.
-Τις κακές συνήθειες τις διώχνουμε τελείως από πάνω μας, λες και πρόκειται για πονηρούς ανθρώπους που μας έχουν βλάψει πολύ για μεγάλο χρονικό διάστημα.
-Ο έπαινος των άλλων πρέπει να έρχεται χωρίς να τον επιδιώκουμε. Το μόνο που πρέπει να κάνουμε εμείς είναι να προσπαθούμε να θεραπεύσουμε τα δικά μας ελαττώματα.
-Έτσι δεν θα επιλέξουμε όλες τις ηδονές,αλλά θα απορρίψουμε εκείνες που αν τις επιλέξουμε θα μας προκαλέσουν μεγαλύτερο πόνο και θα επιλέξουμε το μονοπάτι του πόνου αν προβλέπουμε ότι θα μας οδηγήσει σε λεωφόρο μεγαλύτερων ηδονών. Ο πόνος της γέννας προηγείται της ηδονής της μητρότητας. Και ο πόνος του πολέμου είναι επιλέξιμος προκειμένου να υπερασπιστούμε την ηδονή του ελεύθερου βίου.
Η Επικούρεια φιλοσοφία είναι μόνο μια ατομική φιλοσοφία ;
Κατά την άποψη μου δεν είναι αποκλειστικά ατομική φιλοσοφία αλλά πρωτίστως κοινοτική.
Για εμένα είναι η βάση για στηριχθεί μια παγκόσμια πανανθρώπινη ειρηνική κοινωνία.
Και εξηγούμε...
Για εμένα είναι η βάση για στηριχθεί μια παγκόσμια πανανθρώπινη ειρηνική κοινωνία.
Και εξηγούμε...
Για σκεφτείτε έναν νέο πολιτισμό χωρίς τα γενεσιουργά αίτια της αυταρχικότητας και των εσωτερικών συγκρούσεων της ανθρωπότητας, δηλαδή χωρίς τα οικονομικά συστήματα που βασίζονται στην ανταλλαγή αγαθών & με μια άθρησκη κοινωνία.
Έναν νέο πολιτισμό που ευαγγελίζεται( αναγγέλλω κάτι θετικό ή ευχάριστο) την δημιουργία κοινοτήτων (κήπων ) με βάση τα πραγματικά κοινά θέλω των ανθρώπων και όχι με βάση το χρώμα, την φυλή, το θρήσκευμα, την κοινωνική τάξη κ.τ.λ.
Η κοινωνική αταραξία θα έχει ευεργετικά αποτελέσματα και στην αταραξία του εγώ ,αυτό φυσικά λειτουργεί και αντίστροφα για σκεφτείτε αν ατομικά , ο κάθε ένας από εμάς λειτουργεί με βάση την επικούρεια φιλοσοφία πόσο θα συνέβαλε και στην κοινωνική αταραξία.
Έναν νέο πολιτισμό που ευαγγελίζεται( αναγγέλλω κάτι θετικό ή ευχάριστο) την δημιουργία κοινοτήτων (κήπων ) με βάση τα πραγματικά κοινά θέλω των ανθρώπων και όχι με βάση το χρώμα, την φυλή, το θρήσκευμα, την κοινωνική τάξη κ.τ.λ.
Η κοινωνική αταραξία θα έχει ευεργετικά αποτελέσματα και στην αταραξία του εγώ ,αυτό φυσικά λειτουργεί και αντίστροφα για σκεφτείτε αν ατομικά , ο κάθε ένας από εμάς λειτουργεί με βάση την επικούρεια φιλοσοφία πόσο θα συνέβαλε και στην κοινωνική αταραξία.
Ο Επίκουρος και η Δημοπολιτεία
Η κατάκτηση της ευδαιμονίας απαιτεί να έχουμε, και να αξιοποιούμε, πρώτα τα Δημοπολιτειακά αγαθά της ψυχής , δηλαδή τις Δημοπολιτειακές αρετές που έχει ο κάθε ένας από εμάς μέσα στην κοσμοθεωρία του .
Οι δημοκρατικές αρετές αυτές για να έχουν στέρεες βάσεις πρέπει να διαπνέονται από άκρως δημοκρατικά ιδανικά (ΑΞΙΕΣ)
Σύμφωνα με τον Δημοκράτη παππού Επίκουρο αν διαβούμε και πράττουμε με τα όσα επιτάσσουν οι δημοκρατικές ηθικές αρετές της φρόνησης & της εγκράτειας , τότε , ο τρόπος ζωής που διάγουμε δημιουργεί μια πιο μόνιμη κατάσταση γαλήνης, ηρεμίας και ευδιαθεσίας καθημερινά, κατ’ επανάληψη και για όλη μας τη ζωή μέχρι το τέλος .
Ο Επίκουρος δημιούργησε τον κήπο μια Άκρως δημοκρατική σχολή (κοινότητα) απλών σκεπτόμενων ανθρώπων(Στοχαστές).
Συμμετείχαν άνδρες -γυναίκες -δούλοι -εταίρες όλοι ισότιμα και χωρίς να υπάρχουν ιεραρχικές δομές.
Η επικούρεια φιλοσοφία είναι πρωτίστως μία διδασκαλία για την ανθρώπινη ζωή.
Η επικούρεια φιλοσοφία είναι μία διδασκαλία για για το πώς οι άνθρωποι μπορούν να ζήσουν ελεύθερα , και τι γνώση πρέπει να έχουν ώστε να το επιτύχουν.
Οι δημοκρατικές αρετές αυτές για να έχουν στέρεες βάσεις πρέπει να διαπνέονται από άκρως δημοκρατικά ιδανικά (ΑΞΙΕΣ)
Σύμφωνα με τον Δημοκράτη παππού Επίκουρο αν διαβούμε και πράττουμε με τα όσα επιτάσσουν οι δημοκρατικές ηθικές αρετές της φρόνησης & της εγκράτειας , τότε , ο τρόπος ζωής που διάγουμε δημιουργεί μια πιο μόνιμη κατάσταση γαλήνης, ηρεμίας και ευδιαθεσίας καθημερινά, κατ’ επανάληψη και για όλη μας τη ζωή μέχρι το τέλος .
Ο Επίκουρος δημιούργησε τον κήπο μια Άκρως δημοκρατική σχολή (κοινότητα) απλών σκεπτόμενων ανθρώπων(Στοχαστές).
Συμμετείχαν άνδρες -γυναίκες -δούλοι -εταίρες όλοι ισότιμα και χωρίς να υπάρχουν ιεραρχικές δομές.
Η επικούρεια φιλοσοφία είναι πρωτίστως μία διδασκαλία για την ανθρώπινη ζωή.
Η επικούρεια φιλοσοφία είναι μία διδασκαλία για για το πώς οι άνθρωποι μπορούν να ζήσουν ελεύθερα , και τι γνώση πρέπει να έχουν ώστε να το επιτύχουν.
Αυτός ο τρόπος ζωής παραπέμπει στο ότι οι άνθρωποι πρέπει να σκέπτονται και πολιτικά. Εφόσον οι περισσότεροι άνθρωποι ζουν μαζί με άλλους στην πολιτική κοινωνία.
Ένα σημαντικό μέρος σε οποιαδήποτε φιλοσοφία, της οποίας ο στόχος είναι η ευδαιμονία, πρέπει να σχετίζεται και με τις σχέσεις των ανθρώπων με την πολιτική.
Θεωρώ ότι ο Επίκουρος ήταν ένα βαθιά πολιτικοποιημένο άτομο εξ ου και ο κανόνας Λάθε βιώσας
Η στάση που πρότεινε δεν συνιστούσε μια ξέγνοιαστη και αποκομμένη ζωή αλλά, μια πολιτική ζωή στα πλαίσια και όρια του πολίτη, δηλαδή του πρότεινε να φτιάξει τη δική του πολιτεία (κήπος) μαζί με τους αγαπημένους του Φίλους και συγγενείς που θα του δίνει όσα η πόλις- κράτος δεν μπορεί.
Η σάπια πολιτική κοινωνία δημιουργεί διάφορες απαιτήσεις στον άνθρωπο, που ταράζουν την ψυχική ηρεμία (άγχος, στρες ,φόβο)με τελικό αποτέλεσμα να ταράζει και το σώμα με πόνους (εμφράγματα, εγκεφαλικά επεισόδια, αυτοκτονίες κ.τ.λ.)
Ο Επίκουρος τολμά και προτρέπει τους ανθρώπους της εποχή του να είναι ελεύθεροι.
Τολμά και προτείνει να έχουν προσωπική πολιτική ζωή σύμφωνα με τα πραγματικά τους θέλω και όχι με τα ΠΡΕΠΕΙ που επιβάλουν άλλοι.
Τολμά και προτείνει να έχουν προσωπική πολιτική ζωή σύμφωνα με τα πραγματικά τους θέλω και όχι με τα ΠΡΕΠΕΙ που επιβάλουν άλλοι.
Τολμά και συνάπτει ένα κοινωνικό συμβόλαιο(μέσα στον κήπο) ενάντια στο κοινωνικό συμβόλαιο που εξυπηρετεί μόνο όσους έχουν στα χέρια τους τις δομές εξουσίας.
Με λίγα λόγια αναζητούσε να δημιουργηθεί μέσα από την φιλοσοφία του ,ένας άνθρωπος με συνείδηση για το πραγματικό πεπρωμένο του ανθρώπου, που είναι το ζητούμενο για την κατάκτηση της ανθρώπινης ευδαιμονίας.
Με λίγα λόγια αναζητούσε να δημιουργηθεί μέσα από την φιλοσοφία του ,ένας άνθρωπος με συνείδηση για το πραγματικό πεπρωμένο του ανθρώπου, που είναι το ζητούμενο για την κατάκτηση της ανθρώπινης ευδαιμονίας.
Ας εξετάσουμε αναλυτικότερα πως λειτουργούσε ο Κήπος με τον επίκουρο και πως προτείνω να λειτουργεί η κοινότητα στον νέο πολιτισμό της ΔΗΜΟΠΟΛΙΤΕΙΑΣ
Ο ευγενικός οικοδεσπότης και φύλακας του Κήπου θα είναι έτοιμος για σένα, θα σε καλωσορίσει προσφέροντας κριθαρένιο ψωμί και άφθονο νερό με αυτά τα λόγια: "Δεν ευχαριστήθηκες αρκετά; Αυτός ο Κήπος", θα πει, "δεν σου ανοίγει την όρεξη, στην σβήνει. Επιπλέον δεν σε κάνει να διψάς περισσότερο με κάποιο ποτό, αλλά σβήνει τη δίψα με φυσική φροντίδα, με το νερό, μια φροντίδα που δεν απαιτεί αμοιβή". Αυτή είναι η “ηδονή” στην οποία έχω γεράσει Λουκίλιε.
Αν ο άνθρωπος κατανοήσει αρχικά τα πραγματικά του θέλω, θα έχει κάνει το πρώτο βήμα για να γνωρίσει τον ίδιο του τον εαυτό. (ΓΝΩΘΙ Σ' ΕΑΥΤΟΝ) και ποιός Στοχαστής δεν έχει ασχοληθεί με την αυτεπίγνωση, αυτογνωσία.
Όταν ο πολίτης έχει αυτεπίγνωση των πραγματικών του θέλω τότε, πράττει συνειδητά π.χ. η συμμετοχή σε μια κοινότητα (ΚΗΠΟ) είναι συνειδητή, και η αποδοχή του κοινωνικού συμβολαίου που διέπει αυτή την κοινότητα γίνεται με την συναίνεση του και είναι σεβαστή από αυτόν .
Το επόμενο βήμα είναι να κατανοήσει την ολότητα του σύμπαντος
Όταν ο πολίτης έχει αυτεπίγνωση των πραγματικών του θέλω τότε, πράττει συνειδητά π.χ. η συμμετοχή σε μια κοινότητα (ΚΗΠΟ) είναι συνειδητή, και η αποδοχή του κοινωνικού συμβολαίου που διέπει αυτή την κοινότητα γίνεται με την συναίνεση του και είναι σεβαστή από αυτόν .
Το επόμενο βήμα είναι να κατανοήσει την ολότητα του σύμπαντος
Σύμφωνα με την σύγχρονη επιστήμη της κβαντικής φυσικής, και της επιβεβαιωμένης πειραματικά θεωρίας της σχετικότητας , το σύμπαν δεν είναι τίποτα άλλο πάρα ένας“ωκεανός κοχλάζουσας ενέργειας” άτμητη, αδιαίρετη και άχρονη, δηλαδή το Όλον .
Για αυτή την ολότητα μας μίλησαν αρχαίοι και σύγχρονοι στοχαστές .
Επίσης έχουμε και την θεωρία της εξέλιξης που μας δείχνει τον δρόμο για να κατανοήσουμε ότι όλα τα έμβια όντα έχουμε έναν κοινό πρόγονο .
Για αυτή την ολότητα μας μίλησαν αρχαίοι και σύγχρονοι στοχαστές .
Επίσης έχουμε και την θεωρία της εξέλιξης που μας δείχνει τον δρόμο για να κατανοήσουμε ότι όλα τα έμβια όντα έχουμε έναν κοινό πρόγονο .
Ακόμα δεν πρέπει να ξεχνάμε τον Αρχικό κοινό πρόγονο όλων τον εμβίων όντων τον LUKA(Τελευταίος Παγκόσμιος Κοινός Πρόγονος)
Αν μελετήσει κάποιος όλα τα παραπάνω θα οδηγηθεί στο συμπέρασμα ότι είναι εκ φύσεως αδύνατο να υπάρχουν φυλετικοί, θρησκευτικοί, ταξικοί, & οικονομικοί διαχωρισμοί μεταξύ των ανθρώπων.
Γιατί όλοι οι άνθρωποι μπορεί να μην είναι ίδιοι μεταξύ τους ,είναι όμως ίσοι μεταξύ τους.
Αν μελετήσει κάποιος όλα τα παραπάνω θα οδηγηθεί στο συμπέρασμα ότι είναι εκ φύσεως αδύνατο να υπάρχουν φυλετικοί, θρησκευτικοί, ταξικοί, & οικονομικοί διαχωρισμοί μεταξύ των ανθρώπων.
Γιατί όλοι οι άνθρωποι μπορεί να μην είναι ίδιοι μεταξύ τους ,είναι όμως ίσοι μεταξύ τους.
Ο Σάπιος πολιτισμός μας βρίσκεται στο τέλος του.
Ο Σάπιος πολιτισμός μας, στήριξε την ύπαρξη του στην ανισότητα, θεώρησε δηλαδή ότι επειδή όλοι οι άνθρωποι δεν είναι ίδιοι δεν είναι και ίσοι.
Εκεί πάτησαν οι δομές εξουσίας, και μετασχημάτισαν το κοινωνικό περιβάλλον ,δηλαδή τα κοινωνικοοικονομικά συστήματα με τέτοιο τρόπο ώστε να ελέγχουν όλες τις δομές εξουσίας.
Όλα αυτά είναι αποτελέσματα της ανθρώπινης απληστίας , του φόβου για το άγνωστο ,και της προσπάθειας επιβολής του ανθρώπου στην φύση.
Ο Σάπιος πολιτισμός μας, στήριξε την ύπαρξη του στην ανισότητα, θεώρησε δηλαδή ότι επειδή όλοι οι άνθρωποι δεν είναι ίδιοι δεν είναι και ίσοι.
Εκεί πάτησαν οι δομές εξουσίας, και μετασχημάτισαν το κοινωνικό περιβάλλον ,δηλαδή τα κοινωνικοοικονομικά συστήματα με τέτοιο τρόπο ώστε να ελέγχουν όλες τις δομές εξουσίας.
Όλα αυτά είναι αποτελέσματα της ανθρώπινης απληστίας , του φόβου για το άγνωστο ,και της προσπάθειας επιβολής του ανθρώπου στην φύση.
Κατανοώντας ότι όλοι είμαστε ένα, τότε θα έχουν πραγματικά τεθεί οι βάσεις για να προχωρήσει η ανθρωπότητα σε ένα νέο πανανθρώπινο πολιτισμό, στον πολιτισμό της ΔΗΜΟΠΟΛΙΤΕΙΑΣ.
Εδώ υπεισέρχεται η επικούρεια φιλοσοφία, που έχει σαν τελικό στόχο να μας ανοίξει την πόρτα για να διάγουμε ευδαίμων βίο, και μια πολιτική ζωή στα πλαίσια και όρια του πολίτη.
Η Επικούρεια φιλοσοφία έχει σαφείς αναφορές στην Αθηναϊκή Πολιτεία και είναι φορέας πολλών από τις αρετές της Πρώιμης "Δημοκρατίας" του 462 π.χ.
Είναι η κατεξοχήν φιλοσοφία του πολιτισμού της Δημοπολιτείας.
Εδώ υπεισέρχεται η επικούρεια φιλοσοφία, που έχει σαν τελικό στόχο να μας ανοίξει την πόρτα για να διάγουμε ευδαίμων βίο, και μια πολιτική ζωή στα πλαίσια και όρια του πολίτη.
Η Επικούρεια φιλοσοφία έχει σαφείς αναφορές στην Αθηναϊκή Πολιτεία και είναι φορέας πολλών από τις αρετές της Πρώιμης "Δημοκρατίας" του 462 π.χ.
Είναι η κατεξοχήν φιλοσοφία του πολιτισμού της Δημοπολιτείας.
Ο επικουρισμός ασπαζόταν και εφάρμοζε μια ριζοσπαστική ισοτιμία, τόσο σε ότι αφορά το φύλο όσο και την κοινωνική τάξη. Στον Κήπο του Επίκουρου γίνονταν δεκτοί όλοι, φιλοσοφούσαν άνθρωποι όλων των ηλικιών ,άνδρες , γυναίκες , δούλοι ,εταίρες χωρίς καμία εξαίρεση . (Ισότης Η δημοκρατική αξία που πρεσβεύει και ο νέος πολιτισμός της ΔΗΜΟΠΟΛΙΤΕΙΑΣ)
Επίσης ο Κήπος λειτουργεί ως κοινότητα.
Μία μοναδικότητα του Κήπου ήταν το ότι απέφυγε κάθε συνεταιριστική ή κοινοβιακή μορφή οργάνωσης. ∆εν υπήρχε κοινοκτημοσύνη μεταξύ των επικούρειων ούτε και υποχρεωτική καταβολή χρημάτων στους «καθηγεµόνες» του Κήπου από μέρους των μαθητών, πράγμα που είχε ως ευχάριστο αποτέλεσα, από τη μια να αποκτούν αυθεντικό κύρος οι δάσκαλοι, κι από την άλλη να μην υπάρχουν φατριασμοί και προστριβές εξ αιτίας των χρημάτων.
Μία μοναδικότητα του Κήπου ήταν το ότι απέφυγε κάθε συνεταιριστική ή κοινοβιακή μορφή οργάνωσης. ∆εν υπήρχε κοινοκτημοσύνη μεταξύ των επικούρειων ούτε και υποχρεωτική καταβολή χρημάτων στους «καθηγεµόνες» του Κήπου από μέρους των μαθητών, πράγμα που είχε ως ευχάριστο αποτέλεσα, από τη μια να αποκτούν αυθεντικό κύρος οι δάσκαλοι, κι από την άλλη να μην υπάρχουν φατριασμοί και προστριβές εξ αιτίας των χρημάτων.
Ο κήπος του Επίκουρου λειτουργούσε με Δημοπολιτειακούς θεσμούς δεν υπήρχαν ιεραρχίες και εξουσίες που απορρεόταν από αυτές.
Η μακραίωνη διάρκεια και σταθερότητα του επικούρειου κινήµατος χρωστά πολλά στο οργανωτικό ταλέντο του Επίκουρου, που ευθύς εξ αρχής αποµάκρυνε τα γενεσιουργά αίτια της αυταρχικότητας και των εσωτερικών συγκρούσεων στις επικούρειες κοινότητες, και καθιέρωσε ένα αποτελεσµατικό modus vivendi στις σχέσεις του Κήπου με τους μη επικούρειους.
Ο νέος πολιτισμός της ΔΗΜΟΠΟΛΙΤΕΙΑΣ προτείνει την δημιουργία νέων τύπου κοινοτήτων που θα έχουν σαν βάση τα πραγματικά κοινά θέλω των μελών του.
Οι Δημοπολιτειακοί θεσμοί που διέπουν τις κοινότητες του οικουμενικού κοσμοσυστήματος είναι εμπνευσμένοι από τον ελληνικό επικούρειο κήπο και δεν έχουν ιεραρχίες και εξουσίες μόνο δυο δημοπολιτειακούς θεσμούς, αυτόν της ολομέλειας της κοινότητας και αυτόν της παγκόσμιας ολομέλειας των κοινοτήτων.
Ο Επίκουρος πέτυχε να δομήσει μια κοινότητα μέσα στην πόλη και μια μορφή οικογένειας, όπου η ισότητα των μελών της καθορίζονταν από παρρησία (ελευθερία έκφρασης γνώμης) και την εθελοντική δημιουργική συμμετοχή στα δρώμενα του «πανεπιστημιακού» του χώρου που ονόμασε Κήπο.
Ο Επίκουρος αντιμετωπίζει τον άνθρωπο σαν κοινωνικό όν, που επιδιώκει την προσωπική του ευδαιμονία μέσα από την ευδαιμονία του συνόλου.
Ο Επίκουρος αντιμετωπίζει τον άνθρωπο σαν κοινωνικό όν, που επιδιώκει την προσωπική του ευδαιμονία μέσα από την ευδαιμονία του συνόλου.
Για τον επικούρειο οικουμενικό άνθρωπο, ΚΗΠΟΣ σημαίνει φιλία & οικογένεια .
Ο επικούρειος οικουμενικός άνθρωπος , συναναστρέφεται με ανθρώπους που έχουν κατά το δυνατόν κοινά θέλω , που τους αγαπά και τον αγαπούν(φιλία), του παρέχουν και τους παρέχει βοήθεια όταν χρειάζεται έχοντας κατά το δυνατόν Αλτρουιστικά κίνητρα, είναι ορθολογιστές, αγωνίζονται χωρίς την χρήση βίας για την κοινωνική επικούρεια αταραξία(ειρηνιστές), και δεν υπάρχει ιεραρχία μεταξύ τους.
Ένας επικούρειος, οικουμενικός, πολίτης θα επιδιώξει την προσωπική του ασφάλεια και ευδαιμονία μέσω της προαγωγής της ασφάλειας και ευδαιμονίας του συνόλου.
Ο επικούρειος οικουμενικός άνθρωπος , συναναστρέφεται με ανθρώπους που έχουν κατά το δυνατόν κοινά θέλω , που τους αγαπά και τον αγαπούν(φιλία), του παρέχουν και τους παρέχει βοήθεια όταν χρειάζεται έχοντας κατά το δυνατόν Αλτρουιστικά κίνητρα, είναι ορθολογιστές, αγωνίζονται χωρίς την χρήση βίας για την κοινωνική επικούρεια αταραξία(ειρηνιστές), και δεν υπάρχει ιεραρχία μεταξύ τους.
Ένας επικούρειος, οικουμενικός, πολίτης θα επιδιώξει την προσωπική του ασφάλεια και ευδαιμονία μέσω της προαγωγής της ασφάλειας και ευδαιμονίας του συνόλου.
Μέσα σε αυτά τα πλαίσια γίνεται κατανοητό, γιατί το αίσθημα της προσφοράς στους άλλους αποτελεί για τους επικούρειους ηδονή και όχι καθήκον. «το εύ ποιείν ήδιόν εστι του εύ πάσχειν» (Το να ευεργετείς είναι ηδονικότερο από το να ευεργετείσαι).»
«Ὁ σοφὸς εἰς τὰ ἀναγκαῖα συγκριθεὶς μᾶλλον ἐπίστασαι μεταδιδόναι ἡ μεταλαμβάνειν τηλικοῦτον αὐταρκείας εὑρὲ θησαυρόν.»
Ο σοφός, ακόμα και τα αναγκαία για τη ζωή του αγαθά, ξέρει μάλλον να τα προσφέρει παρά να τα δέχεται. Τόσο μεγάλο θησαυρό έχει βρει στην αυτάρκεια. Επίκουρου προσφώνησις 44
Όμως για να μακροημερεύσει η οικουμενική επικούρεια κοινότητα (κήπος) προϋποθέτει την ύπαρξη συγκεκριμένου κοινωνικού συμβολαίου(συμφωνία-κανόνες) ανάμεσα στα άτομα που την αποτελούν.
Το Δημοπολιτειακό κοινωνικό συμβόλαιο δημιουργεί την συνθήκη της δικαιοσύνη για την ανθρωπότητα.
Εφ’ όσον ΔΕΝ υπάρχει συμφωνία ΔΕΝ υπάρχει καθόλου κοινωνία, ούτε δικαιοσύνη ανάμεσα στους ανθρώπους όπως ακριβώς στα ζώα.
«Ὅσα τῶν ζῴων μὴ ἐδύνατο συνθήκας ποιεῖσθαι τὰς ὑπὲρ τοῦ μὴ βλάπτειν ἄλληλα μηδὲ βλάπτεσθαι͵ πρὸς ταῦτα οὐθὲν ἦν δίκαιον οὐδὲ ἄδικον· ὡσαύτως δὲ καὶ τῶν ἐθνῶν ὅσα μὴ ἐδύνατο ἢ μὴ ἐβούλετο τὰς συνθήκας ποιεῖσθαι τὰς ὑπὲρ τοῦ μὴ βλάπτειν μηδὲ βλάπτεσθαι.»
«Ὁ σοφὸς εἰς τὰ ἀναγκαῖα συγκριθεὶς μᾶλλον ἐπίστασαι μεταδιδόναι ἡ μεταλαμβάνειν τηλικοῦτον αὐταρκείας εὑρὲ θησαυρόν.»
Ο σοφός, ακόμα και τα αναγκαία για τη ζωή του αγαθά, ξέρει μάλλον να τα προσφέρει παρά να τα δέχεται. Τόσο μεγάλο θησαυρό έχει βρει στην αυτάρκεια. Επίκουρου προσφώνησις 44
Όμως για να μακροημερεύσει η οικουμενική επικούρεια κοινότητα (κήπος) προϋποθέτει την ύπαρξη συγκεκριμένου κοινωνικού συμβολαίου(συμφωνία-κανόνες) ανάμεσα στα άτομα που την αποτελούν.
Το Δημοπολιτειακό κοινωνικό συμβόλαιο δημιουργεί την συνθήκη της δικαιοσύνη για την ανθρωπότητα.
Εφ’ όσον ΔΕΝ υπάρχει συμφωνία ΔΕΝ υπάρχει καθόλου κοινωνία, ούτε δικαιοσύνη ανάμεσα στους ανθρώπους όπως ακριβώς στα ζώα.
«Ὅσα τῶν ζῴων μὴ ἐδύνατο συνθήκας ποιεῖσθαι τὰς ὑπὲρ τοῦ μὴ βλάπτειν ἄλληλα μηδὲ βλάπτεσθαι͵ πρὸς ταῦτα οὐθὲν ἦν δίκαιον οὐδὲ ἄδικον· ὡσαύτως δὲ καὶ τῶν ἐθνῶν ὅσα μὴ ἐδύνατο ἢ μὴ ἐβούλετο τὰς συνθήκας ποιεῖσθαι τὰς ὑπὲρ τοῦ μὴ βλάπτειν μηδὲ βλάπτεσθαι.»
Όσες από τις ζωντανές υπάρξεις δεν μπόρεσαν να συνάψουν συμφωνίες ώστε να μη βλάπτει ο ένας τον άλλο, δεν υπάρχει γι’ αυτές ούτε δίκαιο ούτε άδικο. Το ίδιο συμβαίνει και με τους λαούς που δεν μπόρεσαν ή δε θέλησαν να συνάψουν συνθήκες, σύμφωνα με τις οποίες δε θα βλάπτονται μεταξύ τους.Κύριαι Δόξαι 32
συνβιώνουν μέσα στην κοινότητα(κήπο)
«Τὸ τῆς φύσεως δίκαιόν ἐστι σύμβολον τοῦ συμφέροντος εἰς τὸ μὴ βλάπτειν ἀλλήλους μηδὲ βλάπτεσθαι.»
Το φυσικό δίκαιο αποτελεί συμφωνία που έχει να κάνει με το συμφέρον των ανθρώπων, ώστε να μη βλάπτει ο ένας τον άλλο. Κύριαι Δόξαι 31
συνβιώνουν μέσα στην κοινότητα(κήπο)
«Τὸ τῆς φύσεως δίκαιόν ἐστι σύμβολον τοῦ συμφέροντος εἰς τὸ μὴ βλάπτειν ἀλλήλους μηδὲ βλάπτεσθαι.»
Το φυσικό δίκαιο αποτελεί συμφωνία που έχει να κάνει με το συμφέρον των ανθρώπων, ώστε να μη βλάπτει ο ένας τον άλλο. Κύριαι Δόξαι 31
Για να τηρείτε το κοινοτικό κοινωνικό συμβόλαιο προϋπόθεση είναι η ύπαρξη της δικαιοσύνης.
Η φυσική δικαιοσύνη είναι σύμβαση προς το κοινό συμφέρον ώστε να μην βλάπτει ο ένας τον άλλον ούτε να βλάπτεται.
Η δικαιοσύνη δεν υπάρχει ως κάτι αυθύπαρκτο, αλλά αποτελεί ένα είδος σύμβασης σύμφωνα με την οποίαν στις αμοιβαίες επαφές των ανθρώπων - όπου και όποτε αυτές λαμβάνουν χώρα – κανένας δεν θα βλάπτει τον άλλον και κανένας δεν θα βλάπτεται» (Διογ. Λαερτ., X.150, Κ.Δ.33)
«Οὐκ ἔστι τὸν λάθρα τι ποιοῦντα ὧν συ νέθεντο πρὸς ἀλλήλους εἰς τὸ μὴ βλάπτειν μηδὲ βλάπτεσθαι πιστεύειν ὅτι λήσει͵ κἂν μυριάκις ἐπὶ τοῦ παρόντος λανθάνῃ· μέχρι γὰρ καταστροφῆς ἄδηλον εἰ καὶ λήσει.»
Όποιος παραβιάζει στα κρυφά κάτι από αυτά που έχουν συμφωνήσει οι άνθρωποι για να μη βλάπτει ο ένας τον άλλο, δεν μπορεί να πιστεύει ότι θα ξεφύγει οριστικά, έστω κι αν προς το παρόν παραμένει απόλυτα απαρατήρητος. Γιατί δεν είναι βέβαιο ότι θα διαφεύγει μέχρι να πεθάνει. Κύριαι Δόξαι 35
Ο ΚΗΠΟΣ (κοινότητα) του οικουμενικού ανθρώπου ενδιαφέρεται για την κοινωνική συνοχή και επομένως είναι συμβατός με το Ηθικό κοινωνικό συμβόλαιο της Επικούρειας Φιλοσοφίας.
Οι νέες κοινότητες που θα δημιουργηθούν στον νέο πολιτισμό της ΔΗΜΟΠΟΛΙΤΕΙΑΣ θα είναι απαλλαγμένες από τα γενεσιουργά αίτια της απληστίας ,της αυταρχικότητας και των εσωτερικών συγκρούσεων της ανθρωπότητας οπότε δεν θα υφίστανται και τα αποτελέσματα αυτών των αιτιών.
Η φυσική δικαιοσύνη είναι σύμβαση προς το κοινό συμφέρον ώστε να μην βλάπτει ο ένας τον άλλον ούτε να βλάπτεται.
Η δικαιοσύνη δεν υπάρχει ως κάτι αυθύπαρκτο, αλλά αποτελεί ένα είδος σύμβασης σύμφωνα με την οποίαν στις αμοιβαίες επαφές των ανθρώπων - όπου και όποτε αυτές λαμβάνουν χώρα – κανένας δεν θα βλάπτει τον άλλον και κανένας δεν θα βλάπτεται» (Διογ. Λαερτ., X.150, Κ.Δ.33)
«Οὐκ ἔστι τὸν λάθρα τι ποιοῦντα ὧν συ νέθεντο πρὸς ἀλλήλους εἰς τὸ μὴ βλάπτειν μηδὲ βλάπτεσθαι πιστεύειν ὅτι λήσει͵ κἂν μυριάκις ἐπὶ τοῦ παρόντος λανθάνῃ· μέχρι γὰρ καταστροφῆς ἄδηλον εἰ καὶ λήσει.»
Όποιος παραβιάζει στα κρυφά κάτι από αυτά που έχουν συμφωνήσει οι άνθρωποι για να μη βλάπτει ο ένας τον άλλο, δεν μπορεί να πιστεύει ότι θα ξεφύγει οριστικά, έστω κι αν προς το παρόν παραμένει απόλυτα απαρατήρητος. Γιατί δεν είναι βέβαιο ότι θα διαφεύγει μέχρι να πεθάνει. Κύριαι Δόξαι 35
Ο ΚΗΠΟΣ (κοινότητα) του οικουμενικού ανθρώπου ενδιαφέρεται για την κοινωνική συνοχή και επομένως είναι συμβατός με το Ηθικό κοινωνικό συμβόλαιο της Επικούρειας Φιλοσοφίας.
Οι νέες κοινότητες που θα δημιουργηθούν στον νέο πολιτισμό της ΔΗΜΟΠΟΛΙΤΕΙΑΣ θα είναι απαλλαγμένες από τα γενεσιουργά αίτια της απληστίας ,της αυταρχικότητας και των εσωτερικών συγκρούσεων της ανθρωπότητας οπότε δεν θα υφίστανται και τα αποτελέσματα αυτών των αιτιών.
Έτσι θα πραγματώσουμε την κοινωνική αταραξία.
Η κοινωνική αταραξία θα μας βοηθήσει να πραγματώσουμε την προσωπική(ατομική) αταραξία
«Τὸ μὲν ἐπιμαρτυρούμενον ὅτι συμφέρει ἐν ταῖς χρείαις τῆς πρὸς ἀλλήλους κοινωνίας τῶν νομισθέντων εἶναι δικαίων ἔχειν τοῦ δικαίου χώραν (δ)εῖ͵ ἐάν τε τὸ αὐτὸ πᾶσι γένηται ἐάν τε μὴ τὸ αὐτό· ἐὰν δὲ (νόμον) μόνον θῆταί τις͵ μὴ ἀποβαίνῃ δὲ κατὰ τὸ συμφέρον τῆς πρὸς ἀλλήλους κοινωνίας͵ οὐκέτι τοῦτο τὴν τοῦ δικαίου φύσιν ἔχει· κἂν μεταπίπτῃ τὸ κατὰ τὸ δίκαιον συμφέρον͵ χρόνον δέ τινα εἰς τὴν πρόληψιν ἐναρμόττῃ͵ οὐδὲν ἧττον ἐκεῖνον τὸν χρόνον ἦν δίκαιον τοῖς μὴ φωναῖς κεναῖς ἑαυτοὺς συνταράττουσιν ἀλλ΄ εἰς τὰ πράγματα βλέπουσιν. »
Από αυτά που έχουν θεωρηθεί από το νόμο δίκαια, πραγματικά δίκαιο είναι μόνον αυτό που έχει επιβεβαιωθεί ότι εξυπηρετεί τις ανάγκες των ανθρώπινων σχέσεων, είτε είναι το ίδιο για όλους είτε όχι. Εάν, όμως, κάποιος απλά και μόνο θεσπίσει ένα νόμο που δεν αποβαίνει προς όφελος των ανθρώπινων σχέσεων, τότε ο νόμος αυτός δεν έχει πλέον τη φύση του δικαίου. Κι αν το όφελος που πηγάζει από το δίκαιο μεταβάλλεται, το δίκαιο όμως για μία χρονική περίοδο είναι εναρμονισμένο με την περί δικαίου αντίληψη, σ’ αυτή την περίοδο υπάρχει δικαιοσύνη για όσους δεν πέφτουν σε σύγχυση από τα κούφια λόγια, αλλά δίνουν σημασία στην πραγματικότητα. Κύριαι Δόξαι 37
«Ἔνθα μὴ καινῶν γενομένων τῶν περιεστώτων πραγμάτων ἀνεφάνη μὴ ἁρμόττοντα εἰς τὴν πρόληψιν τὰ νομισθέντα δίκαια ἐπ΄ αὐτῶν τῶν ἔργων͵ οὐκ ἦν ταῦτα δίκαια· ἔνθα δὲ καινῶν γενομένων τῶν πραγμάτων οὐκέτι συνέφερε τὰ αὐτὰ δίκαια κείμενα͵ ἐνταῦθα δὴ τότε μὲν ἦν δίκαια ὅτε συνέφερεν εἰς τὴν πρὸς ἀλλήλους κοινωνίαν τῶν συμπολιτευομένων͵ ὕστερον δ΄οὐκ ἦν ἔτι δίκαια ὅτε μὴ συνέφερεν.»
Από αυτά που έχουν θεωρηθεί από το νόμο δίκαια, πραγματικά δίκαιο είναι μόνον αυτό που έχει επιβεβαιωθεί ότι εξυπηρετεί τις ανάγκες των ανθρώπινων σχέσεων, είτε είναι το ίδιο για όλους είτε όχι. Εάν, όμως, κάποιος απλά και μόνο θεσπίσει ένα νόμο που δεν αποβαίνει προς όφελος των ανθρώπινων σχέσεων, τότε ο νόμος αυτός δεν έχει πλέον τη φύση του δικαίου. Κι αν το όφελος που πηγάζει από το δίκαιο μεταβάλλεται, το δίκαιο όμως για μία χρονική περίοδο είναι εναρμονισμένο με την περί δικαίου αντίληψη, σ’ αυτή την περίοδο υπάρχει δικαιοσύνη για όσους δεν πέφτουν σε σύγχυση από τα κούφια λόγια, αλλά δίνουν σημασία στην πραγματικότητα. Κύριαι Δόξαι 37
«Ἔνθα μὴ καινῶν γενομένων τῶν περιεστώτων πραγμάτων ἀνεφάνη μὴ ἁρμόττοντα εἰς τὴν πρόληψιν τὰ νομισθέντα δίκαια ἐπ΄ αὐτῶν τῶν ἔργων͵ οὐκ ἦν ταῦτα δίκαια· ἔνθα δὲ καινῶν γενομένων τῶν πραγμάτων οὐκέτι συνέφερε τὰ αὐτὰ δίκαια κείμενα͵ ἐνταῦθα δὴ τότε μὲν ἦν δίκαια ὅτε συνέφερεν εἰς τὴν πρὸς ἀλλήλους κοινωνίαν τῶν συμπολιτευομένων͵ ὕστερον δ΄οὐκ ἦν ἔτι δίκαια ὅτε μὴ συνέφερεν.»
Όπου, χωρίς να έχουν αλλάξει οι συνθήκες, φάνηκε στην πράξη ότι, όσα έχουν θεωρηθεί από το νόμο δίκαια, δεν είναι εναρμονισμένα με την περί δικαίου αντίληψη, τότε αυτά δεν είναι δίκαια. Όπου όμως, με νέες συνθήκες, οι ίδιες διατάξεις δεν ήταν πια χρήσιμες, τότε ήταν δίκαιες όταν ωφελούσαν τις μεταξύ των πολιτών σχέσεις, ενώ στη συνέχεια, όταν δεν τις ωφελούσαν, δεν ήταν πια δίκαιες. Κύριαι Δόξαι 38
Η Φυσιολογία (Επιστήμη) είναι μέσο για την ευδαιμονία των ανθρώπων
«Αφιερώνω όλη την ενεργητικότητά μου στην στην φυσιολογία (στην επιστημονική μελέτη της φύσης) και έτσι γαληνεύει η ζωή μου» Επίκουρος (Προς Ηρόδοτο, ΔΛ Χ37)
«Δεν πρέπει να μελετούμε τη Φύση με αξιώματα κενά περιεχομένου και αυθαίρετους νόμους, αλλά , όπως απαιτούν τα φαινόμενα. Διότι η Ζωή μας δεν έχει ανάγκη από τον παραλογισμό και ανόητες δοξασίες, αλλά από ηρεμία». Επίκουρος (Προς Πυθοκλέα, ΔΛ Χ87)
«Αφιερώνω όλη την ενεργητικότητά μου στην στην φυσιολογία (στην επιστημονική μελέτη της φύσης) και έτσι γαληνεύει η ζωή μου» Επίκουρος (Προς Ηρόδοτο, ΔΛ Χ37)
«Δεν πρέπει να μελετούμε τη Φύση με αξιώματα κενά περιεχομένου και αυθαίρετους νόμους, αλλά , όπως απαιτούν τα φαινόμενα. Διότι η Ζωή μας δεν έχει ανάγκη από τον παραλογισμό και ανόητες δοξασίες, αλλά από ηρεμία». Επίκουρος (Προς Πυθοκλέα, ΔΛ Χ87)
«Εἰ μὴ παρὰ πάντα καιρὸν ἐπανοίσεις ἕκαστον τῶν πραττομένων ἐπὶ τὸ τέλος τῆς φύσεως͵ ἀλλὰ προκαταστρέψεις εἴτε φυγὴν εἴτε δίωξιν ποιούμενος εἰς ἄλλο τι͵ οὐκ ἔσονταί σοι τοῖς λόγοις αἱ πράξεις ἀκόλουθοι.»
Αν καθετί που κάνεις δεν το εναρμονίζεις πάντα με το σκοπό της φύσης, αλλά έχεις ως γνώμονα κάποιο άλλο κριτήριο σε ό,τι αποφεύγεις ή σε ό,τι επιδιώκεις, τότε οι πράξεις σου δε θα συμφωνούν με όσα υποστηρίζεις. Κύριαι Δόξαι 25
«Παρρησία γὰρ ἔγωγε χρώμενος φυσιολογῶν χρησμωδεῖν τὰ συμφέροντα πᾶσιν ἀνθρώποις μᾶλλον ἂν βουλοίμιν, κἄν μηδεὶς μέλλῃ συνήσειν, ἤ συγκατατιθέμενος τοῖς δόξαις καρποῦσθαι τὸν πυκνὸν παραπίπτοντα παρὰ τὸν πολλῶν ἔπαινον.»
Σε ό,τι αφορά την έρευνα της φύσης, θα προτιμούσα να εκφράζω ελεύθερα, έστω και με δυσνόητους ανθρώπους, κι ας μη με καταλαβαίνει κανείς, παρά να συμφωνώ με τις γνώμες των πολλών και να δέχομαι τον υπερβολικό έπαινό τους. Επίκουρου προσφώνησις 29
«Ἀσθενὴς ἡ φύσις ἐστὶ πρὸς τὸ κακὸν οὐ πρὸς τὸ ἀγαθὸν ἡδοναῖς μὲν γὰρ σῴζεται, ἀλγηδόσι δὲ διαλύεται.»
Η φύση είναι αδύναμη απέναντι στο κακό και όχι απέναντι στο καλό. Γιατί οι ηδονές την προστατεύουν, ενώ με τους πόνους διαλύεται. Επίκουρου προσφώνησις 37
«Οὐ κόμπους οὐδὲ φωνῇς ἐργαστικούς οὐδὲ περιμάχητον παρὰ τοῖς πολλοῖς παιδείαν ἐνδυκνυμένους φιλοσοφία παρασκευάζει, ἀλλὰ σοβαροὺς καὶ αὐτάρκεις καὶ ἐπὶ τοῖς ἰδίοις ἀγαθοῖς, οὐκ ἐπὶ τοῖς τῶν πραγμάτων μέγα φρονοῦντες.»
Η μελέτη της φύσης δεν κάνει τους ανθρώπους κομπαστές ούτε πολυλογάδες, ούτε και τέτοιους που να επιδεικνύουν την, αξιοζήλευτη για τους πολλούς, μόρφωσή τους, αλλά υπερήφανους και ανεξάρτητους ανθρώπους που πιστεύουν στην αξία των δικών τους αγαθών, και όχι σε ξένα πράγματα. Επίκουρου προσφώνησις 45
«Οὐ κόμπους οὐδὲ φωνῇς ἐργαστικούς οὐδὲ περιμάχητον παρὰ τοῖς πολλοῖς παιδείαν ἐνδυκνυμένους φιλοσοφία παρασκευάζει, ἀλλὰ σοβαροὺς καὶ αὐτάρκεις καὶ ἐπὶ τοῖς ἰδίοις ἀγαθοῖς, οὐκ ἐπὶ τοῖς τῶν πραγμάτων μέγα φρονοῦντες.»
Η μελέτη της φύσης δεν κάνει τους ανθρώπους κομπαστές ούτε πολυλογάδες, ούτε και τέτοιους που να επιδεικνύουν την, αξιοζήλευτη για τους πολλούς, μόρφωσή τους, αλλά υπερήφανους και ανεξάρτητους ανθρώπους που πιστεύουν στην αξία των δικών τους αγαθών, και όχι σε ξένα πράγματα. Επίκουρου προσφώνησις 45
ΤΕΛΙΚΑ τα πράγματα είναι πολύ απλά
Ο άνθρωπος για συνεχίσει να υπάρχει πάνω στον μπλε πλανήτη πρέπει να έχει 3 δεδομένα
α) καθαρό αέρα β) καθαρό πόσιμο νερό και γ) καθαρή τροφή.
Μόνο αυτά να σκεφτεί κανείς καταλαβαίνει ότι ο οικολογικός τρόπος ζωής είναι μονόδρομος
Όταν μιλώ για οικολογικό τρόπο ζωής στον νέο πολιτισμό της ΔΗΜΟΠΟΛΙΤΕΙΑΣ δεν εννοώ πρωτόγονη διαβίωση , απλά θεωρώ ότι η τεχνολογία που θα πρέπει να αναπτύξουμε είναι η πράσινη τεχνολογία (δηλαδή αυτή που δεν καταστρέφει την φύση ).
Έχοντας εξασφαλίσει τα τρία συστατικά της ζωής έχουμε βάλει την βάση για να διαβιώσουμε στον πλανήτη.
α) καθαρό αέρα β) καθαρό πόσιμο νερό και γ) καθαρή τροφή.
Μόνο αυτά να σκεφτεί κανείς καταλαβαίνει ότι ο οικολογικός τρόπος ζωής είναι μονόδρομος
Όταν μιλώ για οικολογικό τρόπο ζωής στον νέο πολιτισμό της ΔΗΜΟΠΟΛΙΤΕΙΑΣ δεν εννοώ πρωτόγονη διαβίωση , απλά θεωρώ ότι η τεχνολογία που θα πρέπει να αναπτύξουμε είναι η πράσινη τεχνολογία (δηλαδή αυτή που δεν καταστρέφει την φύση ).
Έχοντας εξασφαλίσει τα τρία συστατικά της ζωής έχουμε βάλει την βάση για να διαβιώσουμε στον πλανήτη.
Το επόμενο βήμα είναι να κατανοήσουμε την φύση και τους νόμους της , έτσι θα πετύχουμε την εξάλειψη του φόβου και της ανησυχίας που προκαλούν οι εσφαλμένες ιδέες (μυθικές, θρησκευτικές, μεταφυσικές αντιλήψεις κλπ) για τη φύση και τη λειτουργία του κόσμου και για την επίδρασή τους στην ανθρώπινη ζωή και δράση.
Και τι μας λέει ο παππούς Επίκουρος για αυτά τα θέματα :
Στην Επιστολή προς Ηρόδοτο ο Επίκουρος αναφέρει χαρακτηριστικά:
Στην Επιστολή προς Ηρόδοτο ο Επίκουρος αναφέρει χαρακτηριστικά:
«πρέπει επίσης, να θεωρούμε ότι έργο της φυσιολογίας (φυσικής επιστήμης) είναι να εξακριβώσουμε την αιτία των κυριοτέρων φαινομένων και ότι η μακαριότητα μας εξαρτάται από τη γνώση των ουρανίων φαινομένων και της αληθούς φύσης των ουρανίων σωμάτων και όσα σχετίζονται με την αυτή γνώση. Ακόμη ότι δεν έχει σημασία η πολλαπλότητα των αιτίων και το ενδεχόμενο ότι μπορεί να είναι αλλίως τα πράγματα, αλλά απλώς να πιστεύουμε ότι τίποτα, απ΄όσα προκαλούν αμφιβολία ή ταραχή, δεν συνδέονται με την άφθαρτη και μακάρια φύση, κάτι που είναι απλό για να το καταλάβει η διάνοιά μας.»
«γι΄αυτό, λοιπόν ανακαλύπτουμε πολλές αιτίες για τις τροπές, τις δύσεις, τις ανατολές τις εκλείψεις και τα παρόμοια, όπως κανουμε και με τα επιμέρους ζητήματα, και δεν πρέπει να πιστεύουμε ότι η ενασχόληση με αυτά δεν θα αντλήσει τόση ακρίβεια όση συμβάλλει στην αταραξία και στη μακαριότητα μας. Παρατηρώντας, λοιπόν, με πόσους τρόπους προκύπτει το ίδιο φαινόμενο, πρέπει να αιτιολογήσουμε τα ουράνια φαινόμενα και κάθε τι αφανές, περιφρονώντας, όσους δεν γνωρίζουν είτε το ότι το φαινόμενο γίνεται με έναν τρόπο, είτε ότι υπάρχει, είτε ότι γίνεται με πολλούς τρόπους, ενώ παραβλέπουν όσα γίνονται φανερά από απόσταση, και επιπλέον αγνοούν πότε δεν μπορούν να παραμείνουν ατάραχοι και πότε μπορούν.
Αν, λοιπόν υποπτευόμαστε, ότι ένα φαινόμενο ενδέχεται να συμβαίνει με συγκεκριμένο τρόπο και μέσα σε συνθήκες που εξίσου δεν προκαλούν ταραχή, γνωρίζοντας το ίδιο μπορεί να συμβαίνει με πολλούς τρόπους, θα παραμείνουμε ατάραχοι, σαν να γνωρίζουμε ότι συμβαίνει με συγκεκριμένο τρόπο.»
«Εκείνο που πάνω απ΄όλα αυτά, όμως, πρέπει να κατανοήσουμε είναι ότι η μεγαλύτερη ταραχη στις ανθρώπινες ψυχές προέρχεται από την πίστη ότι τα ίδια πράγματα είναι μακάρια και άφθαρτα, ενώ αντίθετα διακρίνονται ταυτόχρονα για τις επιθυμίες (βουλήσεις) και τις δράσεις και τα κίνητρα (αιτίας) και επίσης από το ότι περιμένουμε ότι θα υποστούμε αιώνια δεινά, όπως λένε οι μύθοι και ακόμη, από το ότι οι άνθρωποι φοβούνται την κατάσταση αναισθησίας που επέρχεται με το θάνατο θαρρείς και τους αφορά αυτή η κατάσταση. Και ακόμα από το γεγονός ότι τα παθαίνουν αυτά εξ΄αιτίας μιας παράλογης προδιάθεσης . Καθώς μάλιστα δεν προσδιορίζουν το δεινό και νοιώθουν την ίδια ή μεγαλύτερη ταραχή απ΄όση θα ένοιωθαν αν πίστευαν ότι τα παθαίνουν εξαιτίας κάποιας έλλογης πεποίθησης. Όμως αταραξία σημαίνει λύτρωση από όλα τούτα και διατήρηση στη μνήμη μας των γενικών και σημαντικοτέρων αρχών.
Επομένως πρέπει να δίνουμε προσοχή στις παρούσες αισθήσεις και συναισθήματα, είτε πρόκειται για κοινές σε όλους τους ανθρώπους, είτε για τις προσωπικές μας, καθώς και στην ενάργεια που μας προσφέρει άμεσα το κάθε κριτήριο της αληθείας. Διότι, εάν δόσουμε σε αυτά προσοχή, θα εξιχνιάσουμε την προέλευση της ταραχής και του φόβου και θα τα εξαλείψουμε, εξηγώντας ορθά τα ουράνια φαινόμενα και όλα τα υπόλοιπα, που συνεχώς μας συμβαίνουν και φοβίζουν σε ύψιστο βαθμό τους υπολοίπους ανθρώπους.»
Στην Επιστολή προς Πυθοκλή γράφει :
« Πρώτα να θεωρείς ότι δεν υπάρχει κανένας άλλος σκοπός για τη γνώση των μετεωρολογικών –είτε σε συνάφεια με άλλα είτε αυτοτελώς - εκτός από την αταραξία και τη σταθερή πεποίθηση, όπως συμβαίνει και με τις άλλες γνώσεις, ένω δεν πρέπει να αποσπούμε βίαια το αδύνατο, ούτε να επιζητούμε την πλήρη κατανόηση του κάθε πράγματος, ούτε την ξεκάθαρη διερεύνησή του, όπως κάνουμε με τα ζητήματα της ανθρώπινης ζωής ή με τα άλλα φυσικά προβλήματα, εκείνα που ασχολούνται για παράδειγμα με το σύμπαν, που αποτελείται από σώματα και ανέγγιχτη φύση, ή με τα άτομα στοιχεία και με όλα τα«πρέπει επίσης, να θεωρούμε ότι έργο της φυσιολογίας (φυσικής επιστήμης) είναι να εξακριβώσουμε την αιτία των κυριοτέρων φαινομένων και ότι η μακαριότητα μας εξαρτάται από τη γνώση των ουρανίων φαινομένων και της αληθούς φύσης των ουρανίων σωμάτων και όσα σχετίζονται με την αυτή γνώση. Ακόμη ότι δεν έχει σημασία η πολλαπλότητα των αιτίων και το ενδεχόμενο ότι μπορεί να είναι αλλίως τα πράγματα, αλλά απλώς να πιστεύουμε ότι τίποτα, απ΄όσα προκαλούν αμφιβολία ή ταραχή, δεν συνδέονται με την άφθαρτη και μακάρια φύση, κάτι που είναι απλό για να το καταλάβει η διάνοιά μας.»
«γι΄αυτό, λοιπόν ανακαλύπτουμε πολλές αιτίες για τις τροπές, τις δύσεις, τις ανατολές τις εκλείψεις και τα παρόμοια, όπως κανουμε και με τα επιμέρους ζητήματα, και δεν πρέπει να πιστεύουμε ότι η ενασχόληση με αυτά δεν θα αντλήσει τόση ακρίβεια όση συμβάλλει στην αταραξία και στη μακαριότητα μας. Παρατηρώντας, λοιπόν, με πόσους τρόπους προκύπτει το ίδιο φαινόμενο, πρέπει να αιτιολογήσουμε τα ουράνια φαινόμενα και κάθε τι αφανές, περιφρονώντας, όσους δεν γνωρίζουν είτε το ότι το φαινόμενο γίνεται με έναν τρόπο, είτε ότι υπάρχει, είτε ότι γίνεται με πολλούς τρόπους, ενώ παραβλέπουν όσα γίνονται φανερά από απόσταση, και επιπλέον αγνοούν πότε δεν μπορούν να παραμείνουν ατάραχοι και πότε μπορούν.
« Πρώτα να θεωρείς ότι δεν υπάρχει κανένας άλλος σκοπός για τη γνώση των μετεωρολογικών –είτε σε συνάφεια με άλλα είτε αυτοτελώς - εκτός από την αταραξία και τη σταθερή πεποίθηση, όπως συμβαίνει και με τις άλλες γνώσεις, ένω δεν πρέπει να αποσπούμε βίαια το αδύνατο, ούτε να επιζητούμε την πλήρη κατανόηση του κάθε πράγματος, ούτε την ξεκάθαρη διερεύνησή του, όπως κάνουμε με τα ζητήματα της ανθρώπινης ζωής ή με τα άλλα φυσικά προβλήματα, εκείνα που ασχολούνται για παράδειγμα με το σύμπαν, που αποτελείται από σώματα και ανέγγιχτη φύση, ή με τα άτομα στοιχεία και με όλα τα«πρέπει επίσης, να θεωρούμε ότι έργο της φυσιολογίας (φυσικής επιστήμης) είναι να εξακριβώσουμε την αιτία των κυριοτέρων φαινομένων και ότι η μακαριότητα μας εξαρτάται από τη γνώση των ουρανίων φαινομένων και της αληθούς φύσης των ουρανίων σωμάτων και όσα σχετίζονται με την αυτή γνώση. Ακόμη ότι δεν έχει σημασία η πολλαπλότητα των αιτίων και το ενδεχόμενο ότι μπορεί να είναι αλλίως τα πράγματα, αλλά απλώς να πιστεύουμε ότι τίποτα, απ΄όσα προκαλούν αμφιβολία ή ταραχή, δεν συνδέονται με την άφθαρτη και μακάρια φύση, κάτι που είναι απλό για να το καταλάβει η διάνοιά μας.»
«γι΄αυτό, λοιπόν ανακαλύπτουμε πολλές αιτίες για τις τροπές, τις δύσεις, τις ανατολές τις εκλείψεις και τα παρόμοια, όπως κανουμε και με τα επιμέρους ζητήματα, και δεν πρέπει να πιστεύουμε ότι η ενασχόληση με αυτά δεν θα αντλήσει τόση ακρίβεια όση συμβάλλει στην αταραξία και στη μακαριότητα μας. Παρατηρώντας, λοιπόν, με πόσους τρόπους προκύπτει το ίδιο φαινόμενο, πρέπει να αιτιολογήσουμε τα ουράνια φαινόμενα και κάθε τι αφανές, περιφρονώντας, όσους δεν γνωρίζουν είτε το ότι το φαινόμενο γίνεται με έναν τρόπο, είτε ότι υπάρχει, είτε ότι γίνεται με πολλούς τρόπους, ενώ παραβλέπουν όσα γίνονται φανερά από απόσταση, και επιπλέον αγνοούν πότε δεν μπορούν να παραμείνουν ατάραχοι και πότε μπορούν.
Αν, λοιπόν υποπτευόμαστε, ότι ένα φαινόμενο ενδέχεται να συμβαίνει με συγκεκριμένο τρόπο και μέσα σε συνθήκες που εξίσου δεν προκαλούν ταραχή, γνωρίζοντας το ίδιο μπορεί να συμβαίνει με πολλούς τρόπους, θα παραμείνουμε ατάραχοι, σαν να γνωρίζουμε ότι συμβαίνει με συγκεκριμένο τρόπο.»
« Εκείνο που πάνω απ΄όλα αυτά, όμως, πρέπει να κατανοήσουμε είναι ότι η μεγαλύτερη ταραχη στις ανθρώπινες ψυχές προέρχεται από την πίστη ότι τα ίδια πράγματα είναι μακάρια και άφθαρτα, ενώ αντίθετα διακρίνονται ταυτόχρονα για τις επιθυμίες (βουλήσεις) και τις δράσεις και τα κίνητρα (αιτίας) και επίσης από το ότι περιμένουμε ότι θα υποστούμε αιώνια δεινά, όπως λένε οι μύθοι και ακόμη, από το ότι οι άνθρωποι φοβούνται την κατάσταση αναισθησίας που επέρχεται με το θάνατο θαρρείς και τους αφορά αυτή η κατάσταση. Και ακόμα από το γεγονός ότι τα παθαίνουν αυτά εξ΄αιτίας μιας παράλογης προδιάθεσης . Καθώς μάλιστα δεν προσδιορίζουν το δεινό και νοιώθουν την ίδια ή μεγαλύτερη ταραχή απ΄όση θα ένοιωθαν αν πίστευαν ότι τα παθαίνουν εξαιτίας κάποιας έλλογης πεποίθησης. Όμως αταραξία σημαίνει λύτρωση από όλα τούτα και διατήρηση στη μνήμη μας των γενικών και σημαντικοτέρων αρχών.
« Εκείνο που πάνω απ΄όλα αυτά, όμως, πρέπει να κατανοήσουμε είναι ότι η μεγαλύτερη ταραχη στις ανθρώπινες ψυχές προέρχεται από την πίστη ότι τα ίδια πράγματα είναι μακάρια και άφθαρτα, ενώ αντίθετα διακρίνονται ταυτόχρονα για τις επιθυμίες (βουλήσεις) και τις δράσεις και τα κίνητρα (αιτίας) και επίσης από το ότι περιμένουμε ότι θα υποστούμε αιώνια δεινά, όπως λένε οι μύθοι και ακόμη, από το ότι οι άνθρωποι φοβούνται την κατάσταση αναισθησίας που επέρχεται με το θάνατο θαρρείς και τους αφορά αυτή η κατάσταση. Και ακόμα από το γεγονός ότι τα παθαίνουν αυτά εξ΄αιτίας μιας παράλογης προδιάθεσης . Καθώς μάλιστα δεν προσδιορίζουν το δεινό και νοιώθουν την ίδια ή μεγαλύτερη ταραχή απ΄όση θα ένοιωθαν αν πίστευαν ότι τα παθαίνουν εξαιτίας κάποιας έλλογης πεποίθησης. Όμως αταραξία σημαίνει λύτρωση από όλα τούτα και διατήρηση στη μνήμη μας των γενικών και σημαντικοτέρων αρχών.
Επομένως πρέπει να δίνουμε προσοχή στις παρούσες αισθήσεις και συναισθήματα, είτε πρόκειται για κοινές σε όλους τους ανθρώπους, είτε για τις προσωπικές μας, καθώς και στην ενάργεια που μας προσφέρει άμεσα το κάθε κριτήριο της αληθείας. Διότι, εάν δόσουμε σε αυτά προσοχή, θα εξιχνιάσουμε την προέλευση της ταραχής και του φόβου και θα τα εξαλείψουμε, εξηγώντας ορθά τα ουράνια φαινόμενα και όλα τα υπόλοιπα, που συνεχώς μας συμβαίνουν και φοβίζουν σε ύψιστο βαθμό τους υπολοίπους ανθρώπους.» παρόμοια, με όσα επιδέχονται μόνο μια εξήγηση για τα φαινόμενα, πράγμα που δεν ισχύει στα μετεωρολογικά, αφού αυτά επιδέχονται πολλαπλές αιτίες για τη γένεση και την ουσία τους, και όλες σύμφωνες με τις αισθήσεις.»
« Δεν πρέπει, λοιπόν, όταν μελετούμε τη φύση να βασιζόμαστε σε κενούς δογματισμούς (αξιώματα κενά) και σε αυθαίρετους νόμους, αλλά σε ότι μας υπαγορεύουν τα φαινόμενα. Διότι η ζωή μας δεν χρειάζεται τον παραλογισμό και τις κενές δοξασίες, αλλά την αταραξία μας (αθορύβως ημάς ζήν). Τα πάντα παραμένουν ακλόνητα αν εξηγηθούν με την μέθοδο των πολλαπλών αιτίων (κατά πλεοναχόν τρόπον) σε συμφωνία πάντοτε με τα φαινόμενα, όταν αποδεχόμαστε, όπως θα έπρεπε, μια εύλογη εξήγησή τους. Αν όμως αποδεχθούμε μια θεωρία και απορρίψουμε μιάν άλλη, τη στιγμή που και η άλλη συμφωνεί με τα φαινόμενα, είναι φανερό ότι εγκαταλείπουμε τη σφαίρα της επιστημονικής έρευνας και κατρακυλάμε στη μυθολογία. »
« Δεν πρέπει, λοιπόν, όταν μελετούμε τη φύση να βασιζόμαστε σε κενούς δογματισμούς (αξιώματα κενά) και σε αυθαίρετους νόμους, αλλά σε ότι μας υπαγορεύουν τα φαινόμενα. Διότι η ζωή μας δεν χρειάζεται τον παραλογισμό και τις κενές δοξασίες, αλλά την αταραξία μας (αθορύβως ημάς ζήν). Τα πάντα παραμένουν ακλόνητα αν εξηγηθούν με την μέθοδο των πολλαπλών αιτίων (κατά πλεοναχόν τρόπον) σε συμφωνία πάντοτε με τα φαινόμενα, όταν αποδεχόμαστε, όπως θα έπρεπε, μια εύλογη εξήγησή τους. Αν όμως αποδεχθούμε μια θεωρία και απορρίψουμε μιάν άλλη, τη στιγμή που και η άλλη συμφωνεί με τα φαινόμενα, είναι φανερό ότι εγκαταλείπουμε τη σφαίρα της επιστημονικής έρευνας και κατρακυλάμε στη μυθολογία. » Πηγή: ΕΔΩ
« Δεν πρέπει, λοιπόν, όταν μελετούμε τη φύση να βασιζόμαστε σε κενούς δογματισμούς (αξιώματα κενά) και σε αυθαίρετους νόμους, αλλά σε ότι μας υπαγορεύουν τα φαινόμενα. Διότι η ζωή μας δεν χρειάζεται τον παραλογισμό και τις κενές δοξασίες, αλλά την αταραξία μας (αθορύβως ημάς ζήν). Τα πάντα παραμένουν ακλόνητα αν εξηγηθούν με την μέθοδο των πολλαπλών αιτίων (κατά πλεοναχόν τρόπον) σε συμφωνία πάντοτε με τα φαινόμενα, όταν αποδεχόμαστε, όπως θα έπρεπε, μια εύλογη εξήγησή τους. Αν όμως αποδεχθούμε μια θεωρία και απορρίψουμε μιάν άλλη, τη στιγμή που και η άλλη συμφωνεί με τα φαινόμενα, είναι φανερό ότι εγκαταλείπουμε τη σφαίρα της επιστημονικής έρευνας και κατρακυλάμε στη μυθολογία. »
« Δεν πρέπει, λοιπόν, όταν μελετούμε τη φύση να βασιζόμαστε σε κενούς δογματισμούς (αξιώματα κενά) και σε αυθαίρετους νόμους, αλλά σε ότι μας υπαγορεύουν τα φαινόμενα. Διότι η ζωή μας δεν χρειάζεται τον παραλογισμό και τις κενές δοξασίες, αλλά την αταραξία μας (αθορύβως ημάς ζήν). Τα πάντα παραμένουν ακλόνητα αν εξηγηθούν με την μέθοδο των πολλαπλών αιτίων (κατά πλεοναχόν τρόπον) σε συμφωνία πάντοτε με τα φαινόμενα, όταν αποδεχόμαστε, όπως θα έπρεπε, μια εύλογη εξήγησή τους. Αν όμως αποδεχθούμε μια θεωρία και απορρίψουμε μιάν άλλη, τη στιγμή που και η άλλη συμφωνεί με τα φαινόμενα, είναι φανερό ότι εγκαταλείπουμε τη σφαίρα της επιστημονικής έρευνας και κατρακυλάμε στη μυθολογία. » Πηγή: ΕΔΩ
Μέχρι πριν λίγα χρόνια μπορούσαμε να νιώθουμε υπερήφανοι που η γνώση μας δάμαζε “σε συμφωνία με τις εντολές του θεού μας” τη Φύση! Σήμερα ξέρουμε ότι αυτή τη νοοτροπία την πληρώνουμε ήδη ακριβά και θα την πληρώσουμε ακόμη ακριβότερα. Γιατί το μυστικό δεν είναι η υποταγή της Φύσης, είναι η συνεργασία και η εναρμόνιση με τους κανόνες της(Victor Schauberger)
Στον κόσμο μας σήμερα δεν υπάρχει άλλο ερώτημα ή θα είσαι με τη φύση ή θα είσαι εναντίων της.
Από τη μια μεριά λοιπόν υπάρχει το φυσικό περιβάλλον, οι πόροι, οι μορφές ζωής, τα οικοσυστήματα (μέρος των οποίων είναι και ο άνθρωπος) και από την άλλη μεριά είναι η προσπάθεια του ανθρώπου να επιβληθεί στην φύση.
Το ερώτημα δεν ζητά ιδεολογική, φιλοσοφική ή υποθετική απάντηση, το ερώτημα ζητά ξεκάθαρη και ουσιαστική απάντηση.
Από τη μια μεριά λοιπόν υπάρχει το φυσικό περιβάλλον, οι πόροι, οι μορφές ζωής, τα οικοσυστήματα (μέρος των οποίων είναι και ο άνθρωπος) και από την άλλη μεριά είναι η προσπάθεια του ανθρώπου να επιβληθεί στην φύση.
Το ερώτημα δεν ζητά ιδεολογική, φιλοσοφική ή υποθετική απάντηση, το ερώτημα ζητά ξεκάθαρη και ουσιαστική απάντηση.
Δεν είναι οι νόμοι που αλλάζουν τον κόσμο, είναι ο αλλαγμένος κόσμος που αλλάζει τους νόμους
Οι δύο Δημοπολιτειακοί θεσμοί "Ολομέλεια Γενικής Συνέλευσης Κοινότητας" & "Συνέλευση Παγκόσμιας Κοινότητας" στο επικούρειο παγκόσμιο κοσμοσύστημα κοινοτήτων εξασφαλίζουν την ευνομία αλλά και την ισονομία .
Δεν αρκεί να υπάρχουν καλοί και δίκαιοι νόμοι(Ευνομία), όταν δεν ισχύουν εξίσου για όλους(ισονομία).
Ευνομία = καλοί και δίκαιοι νόμοι
Οι δύο Δημοπολιτειακοί θεσμοί "Ολομέλεια Γενικής Συνέλευσης Κοινότητας" & "Συνέλευση Παγκόσμιας Κοινότητας" στο επικούρειο παγκόσμιο κοσμοσύστημα κοινοτήτων εξασφαλίζουν την ευνομία αλλά και την ισονομία .
Δεν αρκεί να υπάρχουν καλοί και δίκαιοι νόμοι(Ευνομία), όταν δεν ισχύουν εξίσου για όλους(ισονομία).
Ευνομία = καλοί και δίκαιοι νόμοι
(Ευνομία είναι μια έννοια που εμφανίζεται για πρώτη φορά στην Ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού, χάρη στην ιδιοφυΐα του Αριστοκράτη Σόλωνα.)
Ισονομία= να ισχύουν εξίσου για όλους
Στην ταξική κοινωνία η πραγματική ισονομία είναι απολύτως αδύνατη.
Πάντα κάποιοι, οι οικονομικά ισχυρότεροι, θα ευνοούνται περισσότερο από τους νόμους, και πάντα κάποιοι άλλοι, οι οικονομικά ασθενέστεροι, θα ευνοούνται λιγότερο, ή και καθόλου, από τους ίδιους ακριβώς «δίκαιους» νόμους. (Βασίλης Ραφαηλίδης)
Ισονομία= να ισχύουν εξίσου για όλους
Στην ταξική κοινωνία η πραγματική ισονομία είναι απολύτως αδύνατη.
Πάντα κάποιοι, οι οικονομικά ισχυρότεροι, θα ευνοούνται περισσότερο από τους νόμους, και πάντα κάποιοι άλλοι, οι οικονομικά ασθενέστεροι, θα ευνοούνται λιγότερο, ή και καθόλου, από τους ίδιους ακριβώς «δίκαιους» νόμους. (Βασίλης Ραφαηλίδης)
Οι νόμοι δεν λειτουργούν αυτονομημένοι από τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες, αφού είναι δημιουργήματα αυτών των συνθηκών.
Η ισότητα απέναντι στους νόμους είναι κάτι το αφηρημένο, που είναι δύσκολο να παράγει συγκεκριμένα αποτελέσματα, αν δεν υπάρξουν θεσμοί που να κάνουν τους νόμους όντως σεβαστούς από όλους.
Οι ειδικές κοινωνικοοικονομικές συνθήκες που θα δημιουργηθούν από τους δύο(2) θεσμούς του νέου πολιτισμού της Δημοπολιτείας εγγυώνται την ευνομία και την ισονομία.
Οι θεσμοί του νέου πολιτισμού δεν επιβάλουν την ισονομία λόγο του ότι η λήψη των αποφάσεων και η εφαρμογή των κανόνων θα προέρχεται μέσα από την συναπόφαση όλων των πολιτών, έτσι το κοινωνικό συμβόλαιο του νέου πολιτισμού της Δημοπολιτείας θα χαίρει ευρύτερης συνειδητής αποδοχής
Η ισότητα απέναντι στους νόμους είναι κάτι το αφηρημένο, που είναι δύσκολο να παράγει συγκεκριμένα αποτελέσματα, αν δεν υπάρξουν θεσμοί που να κάνουν τους νόμους όντως σεβαστούς από όλους.
Οι ειδικές κοινωνικοοικονομικές συνθήκες που θα δημιουργηθούν από τους δύο(2) θεσμούς του νέου πολιτισμού της Δημοπολιτείας εγγυώνται την ευνομία και την ισονομία.
Οι θεσμοί του νέου πολιτισμού δεν επιβάλουν την ισονομία λόγο του ότι η λήψη των αποφάσεων και η εφαρμογή των κανόνων θα προέρχεται μέσα από την συναπόφαση όλων των πολιτών, έτσι το κοινωνικό συμβόλαιο του νέου πολιτισμού της Δημοπολιτείας θα χαίρει ευρύτερης συνειδητής αποδοχής
Για να είναι αποτελεσματικές οι αποφάσεις που λαμβάνονται από τους θεσμούς του νέου πολιτισμού θεωρώ πως το ορθό είναι να βασίζονται στις Δημοπολιτειακές αρετές της φρόνησης και της εγκράτειας
Οι δημοπολιτειακές αυτές αρετές αποκτιούνται μέσα από μια δημοκρατική Αγωγή, Δημοπολιτειακή παιδεία(μόρφωση) και Δημοπολιτειακή εκπαίδευση
Η ανάπτυξη της σύγχρονης τεχνολογίας θα μας βοηθάει επικουρικά στη λήψη αποφάσεων αρχικά δίνοντας μας ακριβέστερες πληροφορίες , και σε δεύτερο χρόνο εκτελώντας όλες τις τεχνικές εργασίες απαλλάσσοντας μας από την δουλεία της εργασίας .
Οι δημοπολιτειακές αυτές αρετές αποκτιούνται μέσα από μια δημοκρατική Αγωγή, Δημοπολιτειακή παιδεία(μόρφωση) και Δημοπολιτειακή εκπαίδευση
Η ανάπτυξη της σύγχρονης τεχνολογίας θα μας βοηθάει επικουρικά στη λήψη αποφάσεων αρχικά δίνοντας μας ακριβέστερες πληροφορίες , και σε δεύτερο χρόνο εκτελώντας όλες τις τεχνικές εργασίες απαλλάσσοντας μας από την δουλεία της εργασίας .
«Ο σκοπός της εκπαίδευσης είναι να αντικαταστήσει ένα άδειο μυαλό με ένα ανοιχτό μυαλό». – Malcolm Forbes
Τα παιδιά πρέπει να διδάσκονται πώς να σκέφτονται, όχι τι να σκέφτονται. Margaret Mead (Πολιτισμική Ανθρωπολόγος, 1901-1978)
«Εκπαίδευση δεν είναι η εκμάθηση γεγονότων αλλά ή εξάσκηση του μυαλού να σκέφτεται» Albert Einstein.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου